Aktualności
Australia okiem Niedźwiedzia
9.03.2009, 10:03:44
W środę w Muzeum Ziemi Lubuskiej odbędzie się wernisaż wystawy fotografii Marka Niedźwiedzkiego - Australia okiem Niedźwiedzia.
Marek Niedźwiecki w swych fotografiach ukazuje różnorodne oblicza Australii - zarówno te bardziej popularne, jak i mniej znane. W jego zdjęciach widać fascynację naturą, wielką wrażliwość na piękno przyrody i grę światła. Niektóre z fotografii ujmują nutą nostalgii, inne zaś subtelnym humorem. Autor utrwalił na zdjęciach niezwykłe bogactwo flory i fauny Australii, a także winnice, zabytki architektury i całe bogactwo pejzaży Piątego Kontynentu.
Australia okiem Niedźwiedzia
Wernisaż: 11.03.2009, godz. 18
Wystawa czynna: 10.05.2009
Muzeum Ziemi Lubuskiej, al. Niepodległości 15, Zielona Góra
Marek Niedźwiecki w swych fotografiach ukazuje różnorodne oblicza Australii - zarówno te bardziej popularne, jak i mniej znane. W jego zdjęciach widać fascynację naturą, wielką wrażliwość na piękno przyrody i grę światła. Niektóre z fotografii ujmują nutą nostalgii, inne zaś subtelnym humorem. Autor utrwalił na zdjęciach niezwykłe bogactwo flory i fauny Australii, a także winnice, zabytki architektury i całe bogactwo pejzaży Piątego Kontynentu.
Australia okiem Niedźwiedzia
Wernisaż: 11.03.2009, godz. 18
Wystawa czynna: 10.05.2009
Muzeum Ziemi Lubuskiej, al. Niepodległości 15, Zielona Góra
Ulica krokodyli
6.03.2009, 10:23:23
W Domu Kultury w Rybniku-Chwałowicach odbędzie się wernisaż wystawy fotografii piktorialnej Pictorial Teamu Ulica krokodyli. Podczas wernisażu spotkamy się z autorami prac prezentowanych na wystawie, a Mieczysław Wielomski przedstawi nurt fotografii piktorialnej.
Na wystawę składają się fotografie z dwóch cykli: Ulicy Krokodyli i Sklepów Cynamonowych. Wystawa Ulica Krokodyli to efekt fascynacji prozą Bruno Schulza, a w szczególności tytułowym opowiadaniem. To także swego rodzaju artystyczny zapis socjologiczny traktujący o nowej kapitalistycznej rzeczywistości, która weszła nagle w naszą siermiężną popeerelowską. Wiele fotografii przedstawia miejsca, gdzie kiedyś funkcjonowały społeczności żydowskie, a po których nie pozostał nawet ślad. Jednakże Ulica opisana przez Schulza na dobrą sprawę trwa nadal wokół nas…Sklepy Cynamonowe to tematyczna i stylistyczna kontynuacja Ulicy Krokodyli z uwydatnieniem obsesyjnego dla Schulza motywu manekinów. Jest to nadrealny świat istot, które przedstawiając życie, zachowują przeciwną wszelkiemu życiu nieruchomość wyrazu. Postacie te, zdegradowane w swojej monomanii przez erotykę, zamieszkują masochistyczne miasto - witrynę sklepową. W rozumieniu Schulza są duchem uwięzłego w cielesności człowieka, który z podmiotu stał się przedmiotem. Jednakże manekiny z witryn sklepowych przy Ulicy Krokodyli symbolizują oprócz bezdusznej zmysłowości również nowoczesny komercjalizm, w którym znienawidzona nowoczesność staje się przedmiotem uwielbienia, a jej symbole - tandeta, lalki, manekiny - urastają do rangi fetyszy.
Mieczysław Wielomski - artysta fotografik rocznik 1948, twórca formacji fotograficznych Kron, Hard czy Landskapiści. Zdobywca licznnych nagród i wyróżnień na konkursach fotograficznych w kraju i zagranicą - w tym tytuł Autora Roku, nagrody Ministra Kultury RP, Ministra Kultury Rosji, Królewskiego Towarzystwa Fotograficznego, Sinar Award. Prace Mieczysława Wielomskiego prezentowane były w najważniejszych polskich galeriach (m.in w Zachęcie). Artysta współreprezentował polską fotografię na festiwalach polskiej kultury w kilkunastu krajach Europy, Azji i Afryki. Kilkadziesiąt jego prac znajduje się w prywatnych kolekcjach, głownie niemieckich a kilkaset drukowanych było w kalendarzach czy albumach. Przenosi na grunt polskiej fotografii zasady i idee fotografii piktorialnej w jej odmianie modern czyli obraz fotograficzny jest kreowany cyfrowo oczywiście zgodnie z duchem i ideą piktorializmu.
Na wystawę składają się fotografie z dwóch cykli: Ulicy Krokodyli i Sklepów Cynamonowych. Wystawa Ulica Krokodyli to efekt fascynacji prozą Bruno Schulza, a w szczególności tytułowym opowiadaniem. To także swego rodzaju artystyczny zapis socjologiczny traktujący o nowej kapitalistycznej rzeczywistości, która weszła nagle w naszą siermiężną popeerelowską. Wiele fotografii przedstawia miejsca, gdzie kiedyś funkcjonowały społeczności żydowskie, a po których nie pozostał nawet ślad. Jednakże Ulica opisana przez Schulza na dobrą sprawę trwa nadal wokół nas…Sklepy Cynamonowe to tematyczna i stylistyczna kontynuacja Ulicy Krokodyli z uwydatnieniem obsesyjnego dla Schulza motywu manekinów. Jest to nadrealny świat istot, które przedstawiając życie, zachowują przeciwną wszelkiemu życiu nieruchomość wyrazu. Postacie te, zdegradowane w swojej monomanii przez erotykę, zamieszkują masochistyczne miasto - witrynę sklepową. W rozumieniu Schulza są duchem uwięzłego w cielesności człowieka, który z podmiotu stał się przedmiotem. Jednakże manekiny z witryn sklepowych przy Ulicy Krokodyli symbolizują oprócz bezdusznej zmysłowości również nowoczesny komercjalizm, w którym znienawidzona nowoczesność staje się przedmiotem uwielbienia, a jej symbole - tandeta, lalki, manekiny - urastają do rangi fetyszy.
Mieczysław Wielomski - artysta fotografik rocznik 1948, twórca formacji fotograficznych Kron, Hard czy Landskapiści. Zdobywca licznnych nagród i wyróżnień na konkursach fotograficznych w kraju i zagranicą - w tym tytuł Autora Roku, nagrody Ministra Kultury RP, Ministra Kultury Rosji, Królewskiego Towarzystwa Fotograficznego, Sinar Award. Prace Mieczysława Wielomskiego prezentowane były w najważniejszych polskich galeriach (m.in w Zachęcie). Artysta współreprezentował polską fotografię na festiwalach polskiej kultury w kilkunastu krajach Europy, Azji i Afryki. Kilkadziesiąt jego prac znajduje się w prywatnych kolekcjach, głownie niemieckich a kilkaset drukowanych było w kalendarzach czy albumach. Przenosi na grunt polskiej fotografii zasady i idee fotografii piktorialnej w jej odmianie modern czyli obraz fotograficzny jest kreowany cyfrowo oczywiście zgodnie z duchem i ideą piktorializmu.
Wernisaż: 6.03.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 30.04.2009
Dom Kultury w Rybniku-Chwałowicach, ul. 1 Maja 95, Rybnik
Stryj Piotr
6.03.2009, 10:03:42
W warszawskiej galerii Asymetria można oglądać wystawę "Stryj Piotr" niedawno zmarłego Mariusza Hermanowicza.
Bohaterem projektu jest Piotr Hermanowicz (1881- 1939), rzeźbiarz, stryj ojca Mariusza Hermanowicza, który zaginał bez wieści we wrześniu 1939 roku, po wejściu do Wilna wojsk sowieckich. Mariusz Hermanowicz zaczął prace nad projektem jeszcze w 1979 roku. W kwietniu 1993 nastąpiła premierowa wystawa w Galerii Fotografii w Gdańsku, a potem projekt ten był jeszcze prezentowany tylko jeden raz w 1996 roku w Olsztynie. Wystawa jest artystycznym gestem znakomitego fotografa wobec rzeźbiarza, którego życie i dzieło stara się zgłębić na własną rękę dokonując po wielu latach rzeczywistych odkryć z jego biografii, oraz rejestrując i odszukując dzieła przez niego wykonane, nieraz istniejące już tylko na fotografiach, rysunkach czy we wspomnieniach ludzi. Ale to nie tylko próba dotarcia do postaci z rodzinnego kręgu - to bardzo osobista i wnikliwa rekonstrukcja "straconego czasu", miejsc minionych i tego wszystkiego co składa się na bogactwo indywidualnych i zbiorowych losów.
Bohaterem projektu jest Piotr Hermanowicz (1881- 1939), rzeźbiarz, stryj ojca Mariusza Hermanowicza, który zaginał bez wieści we wrześniu 1939 roku, po wejściu do Wilna wojsk sowieckich. Mariusz Hermanowicz zaczął prace nad projektem jeszcze w 1979 roku. W kwietniu 1993 nastąpiła premierowa wystawa w Galerii Fotografii w Gdańsku, a potem projekt ten był jeszcze prezentowany tylko jeden raz w 1996 roku w Olsztynie. Wystawa jest artystycznym gestem znakomitego fotografa wobec rzeźbiarza, którego życie i dzieło stara się zgłębić na własną rękę dokonując po wielu latach rzeczywistych odkryć z jego biografii, oraz rejestrując i odszukując dzieła przez niego wykonane, nieraz istniejące już tylko na fotografiach, rysunkach czy we wspomnieniach ludzi. Ale to nie tylko próba dotarcia do postaci z rodzinnego kręgu - to bardzo osobista i wnikliwa rekonstrukcja "straconego czasu", miejsc minionych i tego wszystkiego co składa się na bogactwo indywidualnych i zbiorowych losów.
Mariusz Hermanowicz (zm.3.10.2008) był nie tylko znakomitym fotografem. Skończył Państwowa Wyższą Szkołę Filmową w Łodzi na Wydziale Operatorskim. Oprócz fotografii, filmu i sztuk wizualnych pasjonowała go historia własnej rodziny. Od lat pracował nad "Księgą przodków". Rodzina Mariusza Hermanowicza, o bardzo rozległych koligacjach (m.in. jednym z jego przodków był słynny Ignacy Domeyko), wywodziła się z Kresów Wschodnich Rzeczpospolitej. Jego matka, również artystka malarka, urodziła się w Wilnie i pochodzi z rodziny która z kolei miała korzenie w Alzacji. Miasto Wilno, w którym mieszkali Hermanowiczowie bardzo silnie odcisnęło się na losach całej rodziny. Stryj Piotr mieszkał cale życie w Wilnie, tam pracował i aktywnie udzielał się w miejscowym życiu artystycznym.
Podczas wernisażu zaprezentowany zostanie krótki zapis video autorstwa Anny Francmann. W tym zwięzłym ale bardzo wyrazistym materiale autorce udało się przekazać montaż prac i klimat przygotowań do wystawy, oraz zarejestrować krótkie komentarze autora ściśle powiązane z przygotowaniami do ekspozycji.
Stryj Piotr – Mariusz Hermanowicz
Wernisaż: 10.03.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 29.03.2009
Galeria Asymetria, ul. Nowogrodzka 18A m 8 (4 piętro), Warszawa
Przerwa techniczna
5.03.2009, 17:23:29
Drodzy użytkownicy Plfoto.com,
z powodu konserwacji systemu na ok. 3 godziny zablokowaliśmy dodawanie zdjęć. Przewidywany termin ponownego uruchomienia wszystkich funkcji serwisu to godz. 19.00. Liczymy na Waszą wyrozumiałość i przepraszamy za utrudnienia w korzystaniu z serwisu.
Redakcja Plfoto.com
z powodu konserwacji systemu na ok. 3 godziny zablokowaliśmy dodawanie zdjęć. Przewidywany termin ponownego uruchomienia wszystkich funkcji serwisu to godz. 19.00. Liczymy na Waszą wyrozumiałość i przepraszamy za utrudnienia w korzystaniu z serwisu.
Redakcja Plfoto.com
Popstrykany w Lublinie
5.03.2009, 13:06:08
6 marca o godz 17 w AKC UMCS "Chatka Żaka" (ul. Radziszewskiego 16 w Lublinie) odbędzie się
wernisaż wystawy autorskiej Pawła Bajewa.
Wystawa nosi tytuł "Popstrykany" i składa się z 56 wybranych przez autora prac. Można ją oglądać
do 20 marca.
Z pracami Pawła można się również zapoznać w Plfoto.com: http://plfoto.com/142345/autor.html.
Frimagination
4.03.2009, 10:29:12
W Ostrołęckim Centrum Kultury od 6 marca można oglądać wystawę fotografii Dariusza Klimczaka "Frimagination”
Autor pochodzi z Sieradza. Obecnie mieszka nieopodal Łeby. W fotografii interesują go głównie: nastrój, rytm, metafizyka, symbole i archetypy, które są w stanie poruszyć wyobraźnię widza i zmusić go do refleksji. Podczas otwarcia autor zaprezentuje również pokaz multimedialny ponad stu prac, zilustrowany skomponowaną przez siebie muzyką.
Prace Dariusza Klimczaka można oglądać na stronie http://plfoto.com/130158/autor.html.
Frimagination – Dariusz Klimczak
Wernisaż: 6.03.2009, godz. 17.30
Wystawa czynna: do 5.03.2009
Hall kina "Jantar", Ostrołęckie Centrum Kultury,ul. Inwalidów Wojennych 23, Ostrołęka
Autor pochodzi z Sieradza. Obecnie mieszka nieopodal Łeby. W fotografii interesują go głównie: nastrój, rytm, metafizyka, symbole i archetypy, które są w stanie poruszyć wyobraźnię widza i zmusić go do refleksji. Podczas otwarcia autor zaprezentuje również pokaz multimedialny ponad stu prac, zilustrowany skomponowaną przez siebie muzyką.
Prace Dariusza Klimczaka można oglądać na stronie http://plfoto.com/130158/autor.html.
Frimagination – Dariusz Klimczak
Wernisaż: 6.03.2009, godz. 17.30
Wystawa czynna: do 5.03.2009
Hall kina "Jantar", Ostrołęckie Centrum Kultury,ul. Inwalidów Wojennych 23, Ostrołęka
Historia pewnej sukienki
3.03.2009, 10:04:45
Od 6 marca w krakowskiej Galerii Zderzak można będzie oglądać wystawę Katarzyny Majak, zatytułowaną Desire. Poznamy na niej historię pewnej sukienki, nad którą ciąży przekleństwo.
Ta historia zdarzyła się naprawdę. Jej główną bohaterką jest biała sukienka ślubna. Na tę wieloelementową realizację artystyczną złożą się wielkoformatowe fotografie w specjalnie dobranych ramach, album ślubny - wzorowany na tradycyjnym albumie upamiętniającym najważniejszy dzień z życia Panny Młodej (limitowany nakład 10 egzemplarzy) wideo, muzyka majak&the unmarried, oraz performance. Desire to nie jest fikcja literacka – twierdzi autorka projektu, Katarzyna Majak. - To historia ślubnej sukienki, która została przeklęta, i której część dane mi było doświadczyć. Przeklęta sukienka - spytacie? Czyż nie była piękną towarzyszką niejednej kobiety? Czyż nie była pożądana przez owe kobiety, ich narzeczonych, ich narzeczone? Czyż nie była fotografowana i filmowana? Chciana i uwielbiana? Owszem, ale była również sprzedawana i obwiniana. Poznałam sukienkę tuż przed mym zaplanowanym zamążpójściem, kiedy dostałam ją na szczęście. Na początku sądziłam, że jest wyłącznie moja. Wkrótce stało się jasne, iż żyje własnym życiem, w którym przypadła mi do odegrania rola panny młodej bez pana młodego. Fragmenty projektu Desire Galeria Zderzak prezentowała na 13. Targach Sztuki ARTFORUM w Berlinie.
Desire – Katarzyna Majak
Wernisaż: 6.03.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 09.04.2009
Galeria Zderzak, ul. Floriańska 3, Kraków
Ta historia zdarzyła się naprawdę. Jej główną bohaterką jest biała sukienka ślubna. Na tę wieloelementową realizację artystyczną złożą się wielkoformatowe fotografie w specjalnie dobranych ramach, album ślubny - wzorowany na tradycyjnym albumie upamiętniającym najważniejszy dzień z życia Panny Młodej (limitowany nakład 10 egzemplarzy) wideo, muzyka majak&the unmarried, oraz performance. Desire to nie jest fikcja literacka – twierdzi autorka projektu, Katarzyna Majak. - To historia ślubnej sukienki, która została przeklęta, i której część dane mi było doświadczyć. Przeklęta sukienka - spytacie? Czyż nie była piękną towarzyszką niejednej kobiety? Czyż nie była pożądana przez owe kobiety, ich narzeczonych, ich narzeczone? Czyż nie była fotografowana i filmowana? Chciana i uwielbiana? Owszem, ale była również sprzedawana i obwiniana. Poznałam sukienkę tuż przed mym zaplanowanym zamążpójściem, kiedy dostałam ją na szczęście. Na początku sądziłam, że jest wyłącznie moja. Wkrótce stało się jasne, iż żyje własnym życiem, w którym przypadła mi do odegrania rola panny młodej bez pana młodego. Fragmenty projektu Desire Galeria Zderzak prezentowała na 13. Targach Sztuki ARTFORUM w Berlinie.
Desire – Katarzyna Majak
Wernisaż: 6.03.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 09.04.2009
Galeria Zderzak, ul. Floriańska 3, Kraków
Śląskie inspiracje krajobrazowe
2.03.2009, 10:23:08
W Muzeum Śląskim w Katowicach można oglądać prezentację twórczości dwóch artystów fotografików: Edwarda Poloczka oraz Michała Cały. Ich prace inspirowane są śląskim krajobrazem z elementami jego przemysłowej poetyki.
Prace autorstwa Poloczka układają się w tematyczny cykl 8. Dzień Tworzenia, prace Cały ilustrują dany temat, łącząc walory dokumentacyjne z artystycznymi. Wspólnie zdjęcia tworzą zapis rzeczywistości, który jest jednocześnie poetycką refleksją nad przemijalnością. Obaj artyści dokonują własnej rejestracji śląskiego krajobrazu. Dotykają zarówno obszarów miejskich, jak i terenów postindustrialnych, gdzie głównymi bohaterami są zdemolowane przemysłowe kompleksy. Penetrują śląskie podwórka, fragmenty zabudowy, ulice czy torowiska. Wszystkie prace prezentowane na wystawie to fotografie czarno-białe. Pochodzą z lat 60., 70. i 80. ubiegłego stulecia. Wykonane są w tradycyjnej technice bromowej.
Śląskie inspiracje krajobrazowe – Michał Cała, Edward Poloczek
Wystawa czynna do 17.05.09
Muzeum Śląskie, al. Korfantego 3, Katowice
Prace autorstwa Poloczka układają się w tematyczny cykl 8. Dzień Tworzenia, prace Cały ilustrują dany temat, łącząc walory dokumentacyjne z artystycznymi. Wspólnie zdjęcia tworzą zapis rzeczywistości, który jest jednocześnie poetycką refleksją nad przemijalnością. Obaj artyści dokonują własnej rejestracji śląskiego krajobrazu. Dotykają zarówno obszarów miejskich, jak i terenów postindustrialnych, gdzie głównymi bohaterami są zdemolowane przemysłowe kompleksy. Penetrują śląskie podwórka, fragmenty zabudowy, ulice czy torowiska. Wszystkie prace prezentowane na wystawie to fotografie czarno-białe. Pochodzą z lat 60., 70. i 80. ubiegłego stulecia. Wykonane są w tradycyjnej technice bromowej.
Śląskie inspiracje krajobrazowe – Michał Cała, Edward Poloczek
Wystawa czynna do 17.05.09
Muzeum Śląskie, al. Korfantego 3, Katowice
Zwiadowca
27.02.2009, 11:48:04
CSW Łaźnia w Gdańsku zaprasza na wernisaż Zwiadowca. Projekt Poza Postmodernizm. Celem wystawy jest wypracowanie nowej, możliwie szerokiej perspektywy postrzegania postmodernizmu.
Wystawa stawia pytania o potencjalne kierunki rozwoju sztuki współczesnej. Marek Rogulski, autor projektu i kurator wystawy, zaprosił do udziału w niej artystów, w których działaniach i realizacjach pojawiają się zainteresowania metafizycznym wymiarem życia. Ich prace mają ułatwić odpowiedź na pytanie o mechanizmy i uwarunkowania właściwe dla ludzkiej percepcji. Projekt, realizowany od 2000 r. przez Fundację TNS i Ośrodek Badań Przestrzeni Wewnętrznej, dąży do rozpoznania tych obszarów ludzkiej aktywności, których rozwój niesie w sobie potencjał odnalezienia szerszej perspektywy postrzegania rzeczywistości, pozwalającej na przewartościowanie zastanego światopoglądu. Prowadzone poszukiwania uwzględniają wszystkie aspekty ludzkiego działania, realizowane w sferze intencjonalnej, behawioralnej, kulturowej jak i społecznej. Wystawa zaprezentuje aktualne dokonania zaproszonych artystów - instalacje przestrzenne, video art, performance, obiekty artystyczne, fotografię oraz prace i działania uwzględniające kontekst instytucji w jakiej będą prezentowane.
Udział w wystawie biorą: Andrzej Dudek Dürer, Michał Brzeziński, Carmen Feliu, Agata Michowska, Leszek Golec i Tatiana Czekalska, Marek Rogulski, Paweł Anaszkiewicz, Marek Zygmunt, Andrzej Miastkowski i Wspólnota Leeeżeć.
Wystawa stawia pytania o potencjalne kierunki rozwoju sztuki współczesnej. Marek Rogulski, autor projektu i kurator wystawy, zaprosił do udziału w niej artystów, w których działaniach i realizacjach pojawiają się zainteresowania metafizycznym wymiarem życia. Ich prace mają ułatwić odpowiedź na pytanie o mechanizmy i uwarunkowania właściwe dla ludzkiej percepcji. Projekt, realizowany od 2000 r. przez Fundację TNS i Ośrodek Badań Przestrzeni Wewnętrznej, dąży do rozpoznania tych obszarów ludzkiej aktywności, których rozwój niesie w sobie potencjał odnalezienia szerszej perspektywy postrzegania rzeczywistości, pozwalającej na przewartościowanie zastanego światopoglądu. Prowadzone poszukiwania uwzględniają wszystkie aspekty ludzkiego działania, realizowane w sferze intencjonalnej, behawioralnej, kulturowej jak i społecznej. Wystawa zaprezentuje aktualne dokonania zaproszonych artystów - instalacje przestrzenne, video art, performance, obiekty artystyczne, fotografię oraz prace i działania uwzględniające kontekst instytucji w jakiej będą prezentowane.
Udział w wystawie biorą: Andrzej Dudek Dürer, Michał Brzeziński, Carmen Feliu, Agata Michowska, Leszek Golec i Tatiana Czekalska, Marek Rogulski, Paweł Anaszkiewicz, Marek Zygmunt, Andrzej Miastkowski i Wspólnota Leeeżeć.
Zwiadowca. Projekt Poza Postmodernizm
Wernisaż: 27.02. 2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 5.04.2009
CSW Łaźnia, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk
Zabrania się zabraniać
27.02.2009, 11:45:53
Gdańska Galeria Fotografii zaprasza na wystawę projektu Marty Deskur "Zabrania się zabraniać". Elementem wernisażu będzie performance muzyczny: Marc Krzy "IL MANIFESTO" (wiolonczela elektryczna).
Artystka w swojej pracy nawiązuje do przełomowych wydarzeń rewolty francuskiej z roku 1968. Ostrzega przed pomijaniem głosu społeczeństw i jednostek w debacie publicznej. Zwraca uwagę, że w czasach ekonomicznego chaosu, ekspansji i terroru mediów, problem wolności jednostki staje się na nowo aktualny i bardzo ważny. Marta Deskur: Sieczka manipulowanych informacji, doprowadza społeczeństwo do tworzenia teorii spiskowych i wpadania w stan ogólnej psychozy i przygnębienia. Począwszy od katastrofy z 11 września, po niekończące się wojny aż do dzisiejszego wielkiego kryzysu. Niechęć do społeczeństwa rozwydrzonej konsumpcji i do sztuki "elitarnej", do literatury reklamowanej medialnie, masowej rozrywki, coraz potężniejszej telewizji, zmielonego na sieczkę przez żurnalistów języka, zdaje się być ciągle żywa.
Marta Deskur (ur. 1962, Kraków) mieszka i pracuje w Paryżu i w Krakowie, jest absolwentką francuskich szkół artystycznych. W latach 1983-88 studiowała w Ecole des Beaux-Art, w Aix-en-Provence (Francja). Początkowo realizowała prace malarskie. W latach dziewięćdziesiątych rozpoczęła prace na obszarze wideo i fotografii. Jest autorką instalacji, w których wykorzystuje przezroczystość fotograficznego tworzywa. Zrealizowała m.in. projekty: Marta Deskur. Rodzina (CSW Łaźnia 2000), Nowe Jeruzalem (Galeria Starmach 2007), Dziewice (Galeria Potocka, 2002), Fanshon (Le Guern, 2004). Jej prace znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta" w Warszawie, Museum Bochum (Niemcy), Sonje Museum of Contemporary Arts Collection (Korea), Galerii "Potocka" w Krakowie, Galerii Arsenał w Białymstoku.
Wystawa Marty Deskur jest częścią cyklu "Feminoteka", prezentującego współczesne postawy artystek, wykorzystujących w swojej twórczości fotografię.
"Zabrania się zabraniać" - Marta Deskur
Wernisaż: 28.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 29.03.2009
Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdańska Galeria Fotografii Oddział Sztuki Współczesnej, ul. Grobla I, 3/5, Gdańsk
Artystka w swojej pracy nawiązuje do przełomowych wydarzeń rewolty francuskiej z roku 1968. Ostrzega przed pomijaniem głosu społeczeństw i jednostek w debacie publicznej. Zwraca uwagę, że w czasach ekonomicznego chaosu, ekspansji i terroru mediów, problem wolności jednostki staje się na nowo aktualny i bardzo ważny. Marta Deskur: Sieczka manipulowanych informacji, doprowadza społeczeństwo do tworzenia teorii spiskowych i wpadania w stan ogólnej psychozy i przygnębienia. Począwszy od katastrofy z 11 września, po niekończące się wojny aż do dzisiejszego wielkiego kryzysu. Niechęć do społeczeństwa rozwydrzonej konsumpcji i do sztuki "elitarnej", do literatury reklamowanej medialnie, masowej rozrywki, coraz potężniejszej telewizji, zmielonego na sieczkę przez żurnalistów języka, zdaje się być ciągle żywa.
Marta Deskur (ur. 1962, Kraków) mieszka i pracuje w Paryżu i w Krakowie, jest absolwentką francuskich szkół artystycznych. W latach 1983-88 studiowała w Ecole des Beaux-Art, w Aix-en-Provence (Francja). Początkowo realizowała prace malarskie. W latach dziewięćdziesiątych rozpoczęła prace na obszarze wideo i fotografii. Jest autorką instalacji, w których wykorzystuje przezroczystość fotograficznego tworzywa. Zrealizowała m.in. projekty: Marta Deskur. Rodzina (CSW Łaźnia 2000), Nowe Jeruzalem (Galeria Starmach 2007), Dziewice (Galeria Potocka, 2002), Fanshon (Le Guern, 2004). Jej prace znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta" w Warszawie, Museum Bochum (Niemcy), Sonje Museum of Contemporary Arts Collection (Korea), Galerii "Potocka" w Krakowie, Galerii Arsenał w Białymstoku.
Wystawa Marty Deskur jest częścią cyklu "Feminoteka", prezentującego współczesne postawy artystek, wykorzystujących w swojej twórczości fotografię.
"Zabrania się zabraniać" - Marta Deskur
Wernisaż: 28.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 29.03.2009
Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdańska Galeria Fotografii Oddział Sztuki Współczesnej, ul. Grobla I, 3/5, Gdańsk
Vegetation w Krakowie
26.02.2009, 12:41:26
W krakowskiej galerii Foto-Medium-Art w Krakowie zostanie otwarta wystawa Andrzeja Lachowicza. Ekspozycja, prezentująca prace współczesne jak również realizacje z lat 80. XX w., została opatrzona tytułem Vegetation.
Andrzej Lachowicz jest jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiej neoawangardy. Wyrastająca z konceptualnej refleksji twórczość artysty reprezentuje tendencję racjonalistyczną i intelektualną. Twórca wypowiada się poprzez fotografię, film, wideo, malarstwo, grafikę, rysunek. Ważny obszar jego działalności stanowią teksty teoretyczne, m.in. Poziomy energetyczne sztuki (1978), Zwątpienie i nadzieja (1986).
Artysta był współtwórcą powstałej w 1970 r. grupy i galerii Permafo, do której należeli m.in. Zbigniew Dłubak, Natalia LL i Antoni Dzieduszycki. Formacja stanowiła w tamtym czasie jeden z najważniejszych ośrodków sztuki konceptualnej w Polsce. W latach 1978 – 1995 organizował Triennale Rysunku we Wrocławiu.
Od lat 60. Lachowicz koncentrował się na badaniu wizualnego języka fotografii. W 1964 r. rozpoczął cykl Cienie, który kontynuuje do dzisiaj. Z kolei prace z serii Topologie rozpoczął w 1966 r. i kontynuował do końca lat 80., kiedy realizacje przybrały charakter autocytatu. Z końca lat 60. pochodzą również prace z cyklu Transplantacje (od 1968), przedstawiające wielokrotnie naświetlony wizerunek splecionych dłoni.
Od początku lat 70. Lachowicz rozwijał teorię Sztuki permanentnej, w której zaakcentowane były aspekty „niekończenia się”. Wizualizacją tych idei była m.in. realizacja zatytułowana Perswazja wizualna i mentalna (1972), która została nagrodzona na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Lublanie. Z 1975 r. pochodzą Znaki izomorficzne, w których artysta poddaje obserwacji i analizie własny cień. W latach 80. rozpatrywał pojęcie upadku, wpisując je w szeroki kontekst filozoficzny i antropologiczny. Dekadę później artysta wprowadził do swoich realizacji czarno-białe zdjęcia rodzinne. W ostatnich latach powstała, podejmująca wątki egzystencjalne, seria martwych natur.
Andrzej Lachowicz (ur. w 1939 r.) w latach 1957 - 1961 studiował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, a następnie w okresie od 1961 do 1965 r. w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Obecnie pracuje i mieszka we Wrocławiu. Jego dorobek artystyczny był prezentowany na licznych wystawach, m.in. Permart, Wrocław, 1971; Polska fotografia intermedialna lat 80., Poznań, 1988; Wokół dekady. Fotografia polska lat 90-tych,Wrocław, 2002. Prace artysty znajdują się w wielu zbiorach muzealnych i kolekcjach prywatnych, m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Dolnośląskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych
Vegetation – Andrzej Lachowicz
Wystawa czynna: 21.03.2009
Galeria Foto-Medium-Art., ul. Karmelicka 28/12, Kraków
Andrzej Lachowicz jest jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiej neoawangardy. Wyrastająca z konceptualnej refleksji twórczość artysty reprezentuje tendencję racjonalistyczną i intelektualną. Twórca wypowiada się poprzez fotografię, film, wideo, malarstwo, grafikę, rysunek. Ważny obszar jego działalności stanowią teksty teoretyczne, m.in. Poziomy energetyczne sztuki (1978), Zwątpienie i nadzieja (1986).
Artysta był współtwórcą powstałej w 1970 r. grupy i galerii Permafo, do której należeli m.in. Zbigniew Dłubak, Natalia LL i Antoni Dzieduszycki. Formacja stanowiła w tamtym czasie jeden z najważniejszych ośrodków sztuki konceptualnej w Polsce. W latach 1978 – 1995 organizował Triennale Rysunku we Wrocławiu.
Od lat 60. Lachowicz koncentrował się na badaniu wizualnego języka fotografii. W 1964 r. rozpoczął cykl Cienie, który kontynuuje do dzisiaj. Z kolei prace z serii Topologie rozpoczął w 1966 r. i kontynuował do końca lat 80., kiedy realizacje przybrały charakter autocytatu. Z końca lat 60. pochodzą również prace z cyklu Transplantacje (od 1968), przedstawiające wielokrotnie naświetlony wizerunek splecionych dłoni.
Od początku lat 70. Lachowicz rozwijał teorię Sztuki permanentnej, w której zaakcentowane były aspekty „niekończenia się”. Wizualizacją tych idei była m.in. realizacja zatytułowana Perswazja wizualna i mentalna (1972), która została nagrodzona na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Lublanie. Z 1975 r. pochodzą Znaki izomorficzne, w których artysta poddaje obserwacji i analizie własny cień. W latach 80. rozpatrywał pojęcie upadku, wpisując je w szeroki kontekst filozoficzny i antropologiczny. Dekadę później artysta wprowadził do swoich realizacji czarno-białe zdjęcia rodzinne. W ostatnich latach powstała, podejmująca wątki egzystencjalne, seria martwych natur.
Andrzej Lachowicz (ur. w 1939 r.) w latach 1957 - 1961 studiował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, a następnie w okresie od 1961 do 1965 r. w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Obecnie pracuje i mieszka we Wrocławiu. Jego dorobek artystyczny był prezentowany na licznych wystawach, m.in. Permart, Wrocław, 1971; Polska fotografia intermedialna lat 80., Poznań, 1988; Wokół dekady. Fotografia polska lat 90-tych,Wrocław, 2002. Prace artysty znajdują się w wielu zbiorach muzealnych i kolekcjach prywatnych, m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Dolnośląskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych
Vegetation – Andrzej Lachowicz
Wystawa czynna: 21.03.2009
Galeria Foto-Medium-Art., ul. Karmelicka 28/12, Kraków
Moja Wielkopolska
26.02.2009, 12:39:42
W Galerii Miejskiego Ośrodka Kultury w Gnieźnie można będzie oglądać wystawę "Moja Wielkopolska 1979-2009". To fotograficzny zapis działań Władysława Nielipińskiego, popularyzatora fotografii w regionie.
W roku 1979 Władysław Nielipiński założył w Gnieźnie "Fotoklub Format". Działalność klubu uaktywniła w Gnieźnie znaczne kręgi fotografujących. Sam Nielipiński w tym czasie otrzymał kilka nagród w regionalnych i ogólnopolskich konkursach fotograficznych, zorganizował kilkanaście wystaw klubowych, w których również wystawiał swoje prace. Współpracując z ówczesnym wojewódzkim instruktorem ds. fotografii – Januszem Nowackim – dwukrotnie (w latach 1980 i 1981) organizował warsztaty fotograficzne pomyślane jako kompleks przedsięwzięć obejmujących: plener przemysłowy ("Polania") i miejski ("Gniezno 81"), seminaria warsztatowe, działania będące formą kreacji zbiorowej i stymulujące działalność miejscowego środowiska fotograficznego. 1979–1986 – nieetatowy instruktor fotografii w Zakładowym Domu Kultury Wielkopolskich Zakładów Obuwia "Polania" w Gnieźnie. 1987–1991 – Kierownik Zakładowego Domu Kultury Wielkopolskich Zakładów Obuwia "Polania" w Gnieźnie.
W krótkim okresie czasu z małego zakładowego "Domu Socjalnego", Władysław Nielipiński stworzył prężnie działający ośrodek kultury, z wieloma sekcjami tematycznymi i działaniami o charakterze miejskim, a nawet ponadregionalnym. Od 2002 roku pracuje jako instruktor ds. fotografii i filmu w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu. Pracując tam, Nielipiński wspiera, integruje i inspiruje do działania twórców, instruktorów fotografii i szerokie rzesze fotoamatorów. Prowadzi nowatorską w formie działalność wystawienniczą pod nazwą "Objazdowa Galeria Wielkopolskiej Fotografii". Na stronie: www.wbp.poznan.pl redaguje fotograficzną część serwisu WBPICAK gdzie zamieszcza wiele aktualnych informacji ważnych dla wszystkich miłośników tej dziedziny sztuki
Moja Wielkopolska 1979-2009 - Władysław Nielipiński
Wernisaż: 26.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 22.03.2009
Galeria Miejskiego Ośrodka Kultury, ul. Łubieńskiego 11, Gniezno
W roku 1979 Władysław Nielipiński założył w Gnieźnie "Fotoklub Format". Działalność klubu uaktywniła w Gnieźnie znaczne kręgi fotografujących. Sam Nielipiński w tym czasie otrzymał kilka nagród w regionalnych i ogólnopolskich konkursach fotograficznych, zorganizował kilkanaście wystaw klubowych, w których również wystawiał swoje prace. Współpracując z ówczesnym wojewódzkim instruktorem ds. fotografii – Januszem Nowackim – dwukrotnie (w latach 1980 i 1981) organizował warsztaty fotograficzne pomyślane jako kompleks przedsięwzięć obejmujących: plener przemysłowy ("Polania") i miejski ("Gniezno 81"), seminaria warsztatowe, działania będące formą kreacji zbiorowej i stymulujące działalność miejscowego środowiska fotograficznego. 1979–1986 – nieetatowy instruktor fotografii w Zakładowym Domu Kultury Wielkopolskich Zakładów Obuwia "Polania" w Gnieźnie. 1987–1991 – Kierownik Zakładowego Domu Kultury Wielkopolskich Zakładów Obuwia "Polania" w Gnieźnie.
W krótkim okresie czasu z małego zakładowego "Domu Socjalnego", Władysław Nielipiński stworzył prężnie działający ośrodek kultury, z wieloma sekcjami tematycznymi i działaniami o charakterze miejskim, a nawet ponadregionalnym. Od 2002 roku pracuje jako instruktor ds. fotografii i filmu w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu. Pracując tam, Nielipiński wspiera, integruje i inspiruje do działania twórców, instruktorów fotografii i szerokie rzesze fotoamatorów. Prowadzi nowatorską w formie działalność wystawienniczą pod nazwą "Objazdowa Galeria Wielkopolskiej Fotografii". Na stronie: www.wbp.poznan.pl redaguje fotograficzną część serwisu WBPICAK gdzie zamieszcza wiele aktualnych informacji ważnych dla wszystkich miłośników tej dziedziny sztuki
Moja Wielkopolska 1979-2009 - Władysław Nielipiński
Wernisaż: 26.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 22.03.2009
Galeria Miejskiego Ośrodka Kultury, ul. Łubieńskiego 11, Gniezno
Prawa Człowieka w Kordegardzie
25.02.2009, 13:49:52
Już od dzisiaj można oglądać wystawę fotografii wyróżnionych w konkursie "Prawa Człowieka w Obiektywie", który został zorganizowany przez Amnesty International we współpracy z serwisem Plfoto.com.
Wystawa będzie miała miejsce w warszawskiej Galerii Kordegarda, przy Krakowskim Przedmieściu 15/17 w dniach 25 lutego do 8 marca 2009 r.
Przypomnijmy, że zwycięzcą konkursu "Prawa człowieka w obiektywie" został Łukasz Kuś, którego praca "Portret byłego więźnia KL Auschwitz z cyklu Świadkowie" została najwyżej oceniona.
Wystawa będzie miała miejsce w warszawskiej Galerii Kordegarda, przy Krakowskim Przedmieściu 15/17 w dniach 25 lutego do 8 marca 2009 r.
Przypomnijmy, że zwycięzcą konkursu "Prawa człowieka w obiektywie" został Łukasz Kuś, którego praca "Portret byłego więźnia KL Auschwitz z cyklu Świadkowie" została najwyżej oceniona.
Skrawki przestrzeni
25.02.2009, 10:36:34
Grupa fotograficzna "Aberracje" zaprasza do Bursztynowej Fregaty w Sopocie na prezentację swoich prac pod wspólnym tytułem "Skrawki przestrzeni".
Na digiramę składają się indywidualne prace autorów, a także część wspólna - zapowiedź projektu,nad którym grupa pracuje od pewnego czasu.
Swoje zdjęcia pokażą:
Artur Zdulski znany jako "Sejlor". Z wykształcenia plastyk i fotografik, swoją przygodę z fotografią rozpoczął jeszcze w szkole średniej. Od kilku lat na nowo przeżywa tę fascynację, głównie dzięki możliwościom jakie daje fotografia cyfrowa i łatwość jej edycji. Tematem jego ostatnich prac jest szeroko pojęty pejzaż oraz architektura miejska. www.sejlor.fotigo.pl
Mariusz R. Marszałkowski, znany w środowisku internetowym jako "Malczer". Fotografuje od wielu lat, różne tematy - pejzaż, architekturę, a także ludzi. Pozostał wierny technice analogowej. Przedstawione fotografie powstały w większości na slajdach, ale także na klasycznych, czarno-białych filmach. www.malczer.foto-grafik.pl
Paweł Bojahr. Fotografuje od kilku lat. Hobby to pomaga spełniać mu najważniejsze potrzeby: kontaktu z ludźmi, przyrodą, sztuką i samym sobą. www.plfoto.com/65896/autor.html
"Skrawki przestrzeni" – Grupa fotograficzna Aberracja
Wernisaż:25.02.2009, godz. 19
Bursztynowa Fregata, molo, przedłużenie ul. Bohaterów Monte Cassino, Sopot
Na digiramę składają się indywidualne prace autorów, a także część wspólna - zapowiedź projektu,nad którym grupa pracuje od pewnego czasu.
Swoje zdjęcia pokażą:
Artur Zdulski znany jako "Sejlor". Z wykształcenia plastyk i fotografik, swoją przygodę z fotografią rozpoczął jeszcze w szkole średniej. Od kilku lat na nowo przeżywa tę fascynację, głównie dzięki możliwościom jakie daje fotografia cyfrowa i łatwość jej edycji. Tematem jego ostatnich prac jest szeroko pojęty pejzaż oraz architektura miejska. www.sejlor.fotigo.pl
Mariusz R. Marszałkowski, znany w środowisku internetowym jako "Malczer". Fotografuje od wielu lat, różne tematy - pejzaż, architekturę, a także ludzi. Pozostał wierny technice analogowej. Przedstawione fotografie powstały w większości na slajdach, ale także na klasycznych, czarno-białych filmach. www.malczer.foto-grafik.pl
Paweł Bojahr. Fotografuje od kilku lat. Hobby to pomaga spełniać mu najważniejsze potrzeby: kontaktu z ludźmi, przyrodą, sztuką i samym sobą. www.plfoto.com/65896/autor.html
"Skrawki przestrzeni" – Grupa fotograficzna Aberracja
Wernisaż:25.02.2009, godz. 19
Bursztynowa Fregata, molo, przedłużenie ul. Bohaterów Monte Cassino, Sopot
Berlin
24.02.2009, 11:31:39
Fotoklub Szczecin zaprasza na wystawę fotografii pt. "Berlin". Autorami zdjęć są członkowie Fotoklubu Szczecin: Danuta Kotula-Krajewska, Jolanta Szabłowska AFRP, Krzysztof Ciesielski, Marek Grum, Irek Kwaśniewski, Artur Magdziarz AFRP, Paweł Myśliński AFRP, Sławomir Stępień.
Margaryna, czekolada z orzechami, proszek do prania, sezonowe przeceny i tanie zakupy w Aldiku. Tak przez wiele lat kojarzył nam się Berlin. Miejsce jednodniowych wypadów, buszowania za okazjami w domach towarowych, ewentualnie krótka wizyta w Pergamon Museum, lub na wieży telewizyjnej. Od tego czasu, prawie niezauważalnie… miasto przeszło metamorfozę, która całkowicie zmieniła jego oblicze. Berlin kwitnie i rozwija się jak nigdy dotąd. Ponad 150 teatrów, 175 muzeów, 300 galerii, 250 bibliotek i 130 kin. Kultura emanuje zewsząd w tym mieście. Przybysza zaskakuje nowoczesna architektura, uprzejmi mieszkańcy, a także przepiękna, imponująco zagospodarowana architektonicznie przestrzeń rozpościerająca się wzdłuż rzeki Szprewy, malowniczo wijącej się pomiędzy wyspami w centrum miasta. Popołudnie w Berlinie to naprawdę dobrze spędzony czas. Niemiecki kelner, w polskiej restauracji w centrum Berlina "postdrafia" nas po polsku i pyta "jak się państfu podoba in Berlin, może kafe ... ?".
Czas płynie leniwie, w stylu naprawdę europejskim, można do woli delektować się doznaniami z "wielkiego świata”. Rozmach i kameralność, otwartość i luz, oczarowanie, zaskoczenie, zderzenie wielu kultur, tłumy turystów z całego świata. Świetne miejsce na weekend i nie tylko, każdy znajdzie tu coś dla siebie. Ta prawdziwie europejska stolica – stała się natchnieniem, inspiracją dla fotografów , członków Fotoklubu Szczecin, którzy patrząc na Berlin poprzez obiektywy swoich aparatów, zatrzymali w kadrze fragmenty miasta, rozmach architektury, momenty, ulotne chwile, swoje wrażenia i emocje.
Wernisaż: 27.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 26.03.2009
Galeria Miejsce Sztuki Oficyna w Szczecinie, ul. Lenartowicza 3-4
Margaryna, czekolada z orzechami, proszek do prania, sezonowe przeceny i tanie zakupy w Aldiku. Tak przez wiele lat kojarzył nam się Berlin. Miejsce jednodniowych wypadów, buszowania za okazjami w domach towarowych, ewentualnie krótka wizyta w Pergamon Museum, lub na wieży telewizyjnej. Od tego czasu, prawie niezauważalnie… miasto przeszło metamorfozę, która całkowicie zmieniła jego oblicze. Berlin kwitnie i rozwija się jak nigdy dotąd. Ponad 150 teatrów, 175 muzeów, 300 galerii, 250 bibliotek i 130 kin. Kultura emanuje zewsząd w tym mieście. Przybysza zaskakuje nowoczesna architektura, uprzejmi mieszkańcy, a także przepiękna, imponująco zagospodarowana architektonicznie przestrzeń rozpościerająca się wzdłuż rzeki Szprewy, malowniczo wijącej się pomiędzy wyspami w centrum miasta. Popołudnie w Berlinie to naprawdę dobrze spędzony czas. Niemiecki kelner, w polskiej restauracji w centrum Berlina "postdrafia" nas po polsku i pyta "jak się państfu podoba in Berlin, może kafe ... ?".
Czas płynie leniwie, w stylu naprawdę europejskim, można do woli delektować się doznaniami z "wielkiego świata”. Rozmach i kameralność, otwartość i luz, oczarowanie, zaskoczenie, zderzenie wielu kultur, tłumy turystów z całego świata. Świetne miejsce na weekend i nie tylko, każdy znajdzie tu coś dla siebie. Ta prawdziwie europejska stolica – stała się natchnieniem, inspiracją dla fotografów , członków Fotoklubu Szczecin, którzy patrząc na Berlin poprzez obiektywy swoich aparatów, zatrzymali w kadrze fragmenty miasta, rozmach architektury, momenty, ulotne chwile, swoje wrażenia i emocje.
Wernisaż: 27.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna: do 26.03.2009
Galeria Miejsce Sztuki Oficyna w Szczecinie, ul. Lenartowicza 3-4
Fotograficzna Poczta Butelkowa
24.02.2009, 11:24:51
Fotograficzna poczta butelkowa to nietuzinkowa wystawa powstała dzięki inicjatywie organizacji pozarządowych skupionych w Sieci Inicjatyw Krajów Europy Środkowo-Wschodniej (IMOE).
Akcja, której motto brzmi: "Wnieś trochę różnorodności" rozpoczęła się w lipcu 2006 roku. W tym samym czasie w kilku miastach Niemiec, Polski, Czech, Białorusi i Ukrainy wysłano w podróż tysiąc małych, pustych, biało-pomarańczowych albumów fotograficznych z adnotacją, aby kto je znajdzie, wkleił zdjęcie i przekazał album dalej. Albumy przechodziły z rąk do rąk zapełniając się ważnymi chwilami z wakacji, pracy czy rodzinnymi portretami przy świątecznej choince. Jak fotograficzna wiadomość w butelce wrzucona na głębokie wody, podróżowała ciągle powiększająca się kolekcja zdjęć z rąk do rąk – poprzez granice państw, zawsze z innym paszportem. Z albumów, które powróciły, wybrano najbardziej interesujące fotografie, które można podziwiać na wystawie.
Celem przeprowadzenia tego przedsięwzięcia było m.in. zwrócenie uwagi na fakt, że Europa potrafi z prawdziwą pasją zaangażować się w działania woluntarystyczne. Różnorodna tematyka i informacja o tym, z jakiego kraju pochodzi dane zdjęcie, podkreślają wartość tej nietuzinkowej akcji i rozpiętość sieci, jaką jest IMOE.
Wystawa miała już miejsce w Berlinie, Chemnitz, Görlitz,, Pilznie i Pradze, ciesząc się ogromnym zainteresowaniem. W Polsce w promocję wystawy włączyli się wolontariusze ze Stowarzyszenia Trampolina (Stowarzyszenie Byłych Uczestników Wolontariatu Europejskiego). Od listopada można ją już było oglądać w Krakowie, Szczecinie i Staszowie, a w najbliższych dniach pojawi się również w Warszawie w Galerii Schody.
Fotograficzna Poczta Butelkowa
Wernisaż: 24.02.2009, godz. 19
Wystawa czynna: do 3.03.2009
Galeria Schody, ul. Nowy Świat 39, Warszawa
Akcja, której motto brzmi: "Wnieś trochę różnorodności" rozpoczęła się w lipcu 2006 roku. W tym samym czasie w kilku miastach Niemiec, Polski, Czech, Białorusi i Ukrainy wysłano w podróż tysiąc małych, pustych, biało-pomarańczowych albumów fotograficznych z adnotacją, aby kto je znajdzie, wkleił zdjęcie i przekazał album dalej. Albumy przechodziły z rąk do rąk zapełniając się ważnymi chwilami z wakacji, pracy czy rodzinnymi portretami przy świątecznej choince. Jak fotograficzna wiadomość w butelce wrzucona na głębokie wody, podróżowała ciągle powiększająca się kolekcja zdjęć z rąk do rąk – poprzez granice państw, zawsze z innym paszportem. Z albumów, które powróciły, wybrano najbardziej interesujące fotografie, które można podziwiać na wystawie.
Celem przeprowadzenia tego przedsięwzięcia było m.in. zwrócenie uwagi na fakt, że Europa potrafi z prawdziwą pasją zaangażować się w działania woluntarystyczne. Różnorodna tematyka i informacja o tym, z jakiego kraju pochodzi dane zdjęcie, podkreślają wartość tej nietuzinkowej akcji i rozpiętość sieci, jaką jest IMOE.
Wystawa miała już miejsce w Berlinie, Chemnitz, Görlitz,, Pilznie i Pradze, ciesząc się ogromnym zainteresowaniem. W Polsce w promocję wystawy włączyli się wolontariusze ze Stowarzyszenia Trampolina (Stowarzyszenie Byłych Uczestników Wolontariatu Europejskiego). Od listopada można ją już było oglądać w Krakowie, Szczecinie i Staszowie, a w najbliższych dniach pojawi się również w Warszawie w Galerii Schody.
Fotograficzna Poczta Butelkowa
Wernisaż: 24.02.2009, godz. 19
Wystawa czynna: do 3.03.2009
Galeria Schody, ul. Nowy Świat 39, Warszawa
Konkurs Festiwalu Fotografii Młodych w Jarosławiu
23.02.2009, 14:13:47
W dniach 7-9 sierpnia w Jarosławiu odbędzie się I Międzynarodowy Festiwal Fotografii Młodych. Organizatorzy ogłosili konkurs na wystawę prezentowaną podczas imprezy.
Jeżeli jesteś młodym człowiekiem do 30. roku życia i chcesz zaprezentować swoje prace szerszej publiczności, ta propozycja jest właśnie dla Ciebie. Aby wziąć udział w konkursie, wystarczy przesłać propozycję swojej wystawy. Najlepsze prace zostaną pokazane i nagrodzone.
Wystawy będą prezentowane nie tylko w galeriach, ale w dużej mierze w ogólnodostępnej przestrzeni, w miejscach gdzie zwykle sztuka nie dociera. Fotografia stanie się codziennością. Będzie prezentowana między innymi w autobusach, witrynach sklepowych, stacji PKP, słupach ogłoszeniowych, w klubach, pubach i restauracjach. Miasto zamieni się w jedną wielką galerię, obok której nie będzie można przejść obojętnie.
Na zgłoszenia organizatorzy czekają do 31 marca 2009. Więcej informacji można znaleźć na stronie www.ffm.fotojaroslaw.pl.
Jeżeli jesteś młodym człowiekiem do 30. roku życia i chcesz zaprezentować swoje prace szerszej publiczności, ta propozycja jest właśnie dla Ciebie. Aby wziąć udział w konkursie, wystarczy przesłać propozycję swojej wystawy. Najlepsze prace zostaną pokazane i nagrodzone.
Wystawy będą prezentowane nie tylko w galeriach, ale w dużej mierze w ogólnodostępnej przestrzeni, w miejscach gdzie zwykle sztuka nie dociera. Fotografia stanie się codziennością. Będzie prezentowana między innymi w autobusach, witrynach sklepowych, stacji PKP, słupach ogłoszeniowych, w klubach, pubach i restauracjach. Miasto zamieni się w jedną wielką galerię, obok której nie będzie można przejść obojętnie.
Na zgłoszenia organizatorzy czekają do 31 marca 2009. Więcej informacji można znaleźć na stronie www.ffm.fotojaroslaw.pl.
Projekt UFO
23.02.2009, 10:57:35
W warszawskiej Galerii Appendix2 26 lutego zostanie otwarta wystawa Szymona Rogińskiego Projekt UFO.
Szymon Rogiński (ur. 1975) w swojej twórczości zajmuje się przede wszystkim dokumentem topograficznym, ale nie boi się przekraczać granicy oddzielającej tę fotograficzną konwencję od świata fikcji i wyobraźni. Momentem zwrotnym w jego artystycznej pracy była seria zdjęć pt. Polska (2003-06), w której artysta podjął się uwspółcześnienia i odświeżenia ikonografii krajobrazowej. W Polsce fotografia krajobrazowa utknęła wiele lat temu w martwej sztampie albumów pamiątkowych i kalendarzy turystycznych. Marazm ostatnich dekad jest tym bardziej dojmujący w kontekście wielkiej tradycji gatunku: od czasów XIX wiecznych mistrzów kamery jak Karol Beyer czy Awit Szubert, a także tworzących w wieku XX Jana Bułhaka (autora koncepcji na gruncie polskim "fotografii ojczystej”), Henryka Poddębskiego, Edwarda Hartwiga, Pawła Pierścińskiego czy Adama Bujaka. Wpisujące się w trend nowego dokumentalizmu początku XXI wieku fotografie Rogińskiego przekraczają odważnie dawne wzorce ikonograficzne. Polska okresu transformacji ze zdjęć Rogińskiego to kraj mroczny, niepokojący, czasem groteskowy. Niektóre kadry przypominają klatki z filmów grozy, thrillerów, ale także nawiązują do halucynacyjnej estetyki gier komputerowych.
Jednak zdjęcia nocne okazały się nie końcem, lecz początkiem dalszych poszukiwań fotografa, który eksplorował przestrzeń między Bałtykiem i Tatrami, czas między nocą i dniem. Rozwijając serię widoków Polski o Jasność (2004-2007), Rogiński wybrał świt, jako jedyną porę dnia, która zbiera w sobie klimat emocjonalny i łączy go z niezwykłym efektem tytułowej jasności. "Świt, który oglądam tylko gdy nie prześpię nocy, zawsze robi na mnie ogromne wrażenie” - deklaruje fotograf. Takie wrażenie wywierają również na odbiorcach wielkoformatowe fotografie z serii. Wykonywane w nocy i o świcie fotografie przechodzą płynnie w podobnie niesamowite w klimacie zdjęcia z najnowszej serii pt. UFO (2007), której głównym tematem są rozjaśniany charakterystycznym, punktowym światłem mrok, gwiaździste niebo i odludne tereny, które odwiedzają przedstawiciele Obcych.
Projekt UFO – Szymon Rogiński
Wernisaż: 26.02.2009, godz. 19
Wystawa czynna: do 28.03.2009
Galeria appendix2, ul. Białostocka 9, Warszawa
Szymon Rogiński (ur. 1975) w swojej twórczości zajmuje się przede wszystkim dokumentem topograficznym, ale nie boi się przekraczać granicy oddzielającej tę fotograficzną konwencję od świata fikcji i wyobraźni. Momentem zwrotnym w jego artystycznej pracy była seria zdjęć pt. Polska (2003-06), w której artysta podjął się uwspółcześnienia i odświeżenia ikonografii krajobrazowej. W Polsce fotografia krajobrazowa utknęła wiele lat temu w martwej sztampie albumów pamiątkowych i kalendarzy turystycznych. Marazm ostatnich dekad jest tym bardziej dojmujący w kontekście wielkiej tradycji gatunku: od czasów XIX wiecznych mistrzów kamery jak Karol Beyer czy Awit Szubert, a także tworzących w wieku XX Jana Bułhaka (autora koncepcji na gruncie polskim "fotografii ojczystej”), Henryka Poddębskiego, Edwarda Hartwiga, Pawła Pierścińskiego czy Adama Bujaka. Wpisujące się w trend nowego dokumentalizmu początku XXI wieku fotografie Rogińskiego przekraczają odważnie dawne wzorce ikonograficzne. Polska okresu transformacji ze zdjęć Rogińskiego to kraj mroczny, niepokojący, czasem groteskowy. Niektóre kadry przypominają klatki z filmów grozy, thrillerów, ale także nawiązują do halucynacyjnej estetyki gier komputerowych.
Jednak zdjęcia nocne okazały się nie końcem, lecz początkiem dalszych poszukiwań fotografa, który eksplorował przestrzeń między Bałtykiem i Tatrami, czas między nocą i dniem. Rozwijając serię widoków Polski o Jasność (2004-2007), Rogiński wybrał świt, jako jedyną porę dnia, która zbiera w sobie klimat emocjonalny i łączy go z niezwykłym efektem tytułowej jasności. "Świt, który oglądam tylko gdy nie prześpię nocy, zawsze robi na mnie ogromne wrażenie” - deklaruje fotograf. Takie wrażenie wywierają również na odbiorcach wielkoformatowe fotografie z serii. Wykonywane w nocy i o świcie fotografie przechodzą płynnie w podobnie niesamowite w klimacie zdjęcia z najnowszej serii pt. UFO (2007), której głównym tematem są rozjaśniany charakterystycznym, punktowym światłem mrok, gwiaździste niebo i odludne tereny, które odwiedzają przedstawiciele Obcych.
Projekt UFO – Szymon Rogiński
Wernisaż: 26.02.2009, godz. 19
Wystawa czynna: do 28.03.2009
Galeria appendix2, ul. Białostocka 9, Warszawa
Wystawa fotografii Eli Staszczyk
18.02.2009, 11:52:32
Wernisaż: 03.03.2009, Godz.18.00
Miejsce: ODA Firlej, ul. Grabiszyńska 56, Wrocław
Wystawa czynna do 31.03.2009, Wstęp wolny
Na wystawie prezentowane są zarówno czarno–białe jak i kolorowe fotografie, autorstwa Eli Staszczyk. Zdjęcia wykonane zostały w Londynie, Cambridge oraz w Reading. Ich bohaterami są manekiny, spoglądające na świat zza szklanych witryn sklepowych. Artystka w swoich pracach skupia się głównie na spojrzeniach i gestach odzwierciedlających stany ducha plastikowych figur. Nie jest dla niej ważne to, w co akurat zostały ubrane.
Jak sama mówi: Istotne są dla mnie ich relacje między sobą, uczucia, emocje, jakie wyrażają, oraz to, jakie emocje wywołują u mnie. Czasem mam wrażenie, że próbują mi coś powiedzieć. Spojrzenia często odzwierciedlają ich stosunek do tych za szybą… do nas, czasem patrzą w naszą stronę wręcz z pogardą, czasem zaś z litością.
Ważną rolę w fotografiach Staszczyk odgrywa światło. To dzięki niemu wydobywa ona twarze z mroku, to ono sprawia, że owe plastikowe marionetki wydają się ludźmi z krwi i kości. Oglądając cykl pt: "Manekiny – oblicza człowieczeństwa" przychodzi na myśl cytat ze "Sklepów cynamonowych” Brunona Schulza: "Nie ma materii martwej, martwota jest jedynie pozorem, za którym ukrywają się nieznane formy życia".
Ela Staszczyk – urodziła się w 1977 w Brzegu Dolnym. Absolwentka Wyższej Szkoły Zarządzania i Marketingu we Wrocławiu. Obecnie mieszka i pracuje pod Lubiniem. Zdjęcia Staszczyk publikowane były w lokalnej prasie. W swoim dorobku artystycznym ma ona również dwie wystawy, które prezentowane były w Lubinie.
Strona artystki:
http://www.elastaszczyk.com/
Patronem Medialnym wystawy, zorganizowanej w ramach projektu: Miejsce Dla Sztuki w Firleju jest portal fotograficzny Plfoto.com, a jej sponsorami: Fotocentrum No1, sklep i komis fotograficzny Foto - Master oraz drukarnia Cyfratech.pl.
Miejsce: ODA Firlej, ul. Grabiszyńska 56, Wrocław
Wystawa czynna do 31.03.2009, Wstęp wolny
Na wystawie prezentowane są zarówno czarno–białe jak i kolorowe fotografie, autorstwa Eli Staszczyk. Zdjęcia wykonane zostały w Londynie, Cambridge oraz w Reading. Ich bohaterami są manekiny, spoglądające na świat zza szklanych witryn sklepowych. Artystka w swoich pracach skupia się głównie na spojrzeniach i gestach odzwierciedlających stany ducha plastikowych figur. Nie jest dla niej ważne to, w co akurat zostały ubrane.
Jak sama mówi: Istotne są dla mnie ich relacje między sobą, uczucia, emocje, jakie wyrażają, oraz to, jakie emocje wywołują u mnie. Czasem mam wrażenie, że próbują mi coś powiedzieć. Spojrzenia często odzwierciedlają ich stosunek do tych za szybą… do nas, czasem patrzą w naszą stronę wręcz z pogardą, czasem zaś z litością.
Ważną rolę w fotografiach Staszczyk odgrywa światło. To dzięki niemu wydobywa ona twarze z mroku, to ono sprawia, że owe plastikowe marionetki wydają się ludźmi z krwi i kości. Oglądając cykl pt: "Manekiny – oblicza człowieczeństwa" przychodzi na myśl cytat ze "Sklepów cynamonowych” Brunona Schulza: "Nie ma materii martwej, martwota jest jedynie pozorem, za którym ukrywają się nieznane formy życia".
Ela Staszczyk – urodziła się w 1977 w Brzegu Dolnym. Absolwentka Wyższej Szkoły Zarządzania i Marketingu we Wrocławiu. Obecnie mieszka i pracuje pod Lubiniem. Zdjęcia Staszczyk publikowane były w lokalnej prasie. W swoim dorobku artystycznym ma ona również dwie wystawy, które prezentowane były w Lubinie.
Strona artystki:
http://www.elastaszczyk.com/
Patronem Medialnym wystawy, zorganizowanej w ramach projektu: Miejsce Dla Sztuki w Firleju jest portal fotograficzny Plfoto.com, a jej sponsorami: Fotocentrum No1, sklep i komis fotograficzny Foto - Master oraz drukarnia Cyfratech.pl.
Mroczne przejście
18.02.2009, 10:20:12
W warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej 20 lutego odbędzie się wernisaż wystawy fotografii Barbary Sokołowskiej pt. "Mroczne Przejście".
Choć Barbara Sokołowska to jedna z najważniejszych artystek średniego pokolenia, jej fotografie znane są jedynie nielicznym odbiorcom. Prace Basi określa się mianem kobiecych, neurotycznych i niepokojących. Czy tak jest naprawdę? W "Mrocznym przejściu" artystka zabiera nas w podróż do parku angielskiej posiadłości. Fotografie, rysunki i notatki wiodą przez gęstwinę rododendronów - ciemne, wilgotne i nieoswojone miejsce przypominające wnętrze organizmu. W coraz większym powiększeniu widzimy zbliżenie poszczególnych elementów, w tym wczepione, podwieszone i wtulone między kłącza, gałęzie i korzenie "tkanki".
Wystawa w Zamku Ujazdowskim to z jednej strony prezentacja najnowszych prac Barbary Sokołowskiej, a z drugiej autorskiego albumu, który przybliży dotychczasowy dorobek artystki.
"Mroczne Przejście" – Barbara Sokołowska
Wernisaż: 20.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna do 29.03.2009
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, ul. Jazdów 2, Warszawa
Choć Barbara Sokołowska to jedna z najważniejszych artystek średniego pokolenia, jej fotografie znane są jedynie nielicznym odbiorcom. Prace Basi określa się mianem kobiecych, neurotycznych i niepokojących. Czy tak jest naprawdę? W "Mrocznym przejściu" artystka zabiera nas w podróż do parku angielskiej posiadłości. Fotografie, rysunki i notatki wiodą przez gęstwinę rododendronów - ciemne, wilgotne i nieoswojone miejsce przypominające wnętrze organizmu. W coraz większym powiększeniu widzimy zbliżenie poszczególnych elementów, w tym wczepione, podwieszone i wtulone między kłącza, gałęzie i korzenie "tkanki".
Wystawa w Zamku Ujazdowskim to z jednej strony prezentacja najnowszych prac Barbary Sokołowskiej, a z drugiej autorskiego albumu, który przybliży dotychczasowy dorobek artystki.
"Mroczne Przejście" – Barbara Sokołowska
Wernisaż: 20.02.2009, godz. 18
Wystawa czynna do 29.03.2009
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, ul. Jazdów 2, Warszawa