To zdjęcie jest zdecydowanie na tak. Ma w sobie coś z zatrzymanego czasu – bez pozy, bez udawania, z autentycznością, której nie da się dziś łatwo odtworzyć. Jest w nim zwyczajność, ale właśnie ona robi największą robotę. I ten uśmiech… jakby fotografowi udało się na chwilę uchwyić nie tylko obraz, ale i kawałek życia.
Komentarze
To zdjęcie jest zdecydowanie na tak. Ma w sobie coś z zatrzymanego czasu – bez pozy, bez udawania, z autentycznością, której nie da się dziś łatwo odtworzyć. Jest w nim zwyczajność, ale właśnie ona robi największą robotę. I ten uśmiech… jakby fotografowi udało się na chwilę uchwyić nie tylko obraz, ale i kawałek życia.