Ławeczka.

mało ocen

Opis zdjęcia

Ławka jako analogia człowieka. Idąc o świcie na spacer spoglądałam na brzeg pobliskiego mazurskiego jeziora. Mój wzrok przykuła "zwykła ławka", która tak naprawdę przybrała dla mnie inny kształt. Stał się jakby wyraźniejszy w promieniach światła okalającego połacie drzew, pomogły mi one dotrzeć do głębi jego znaczenia. Ludzie siadający na niej zamykają tutaj swoją historię oraz wspomnienia. Ich rozmowy niosą się po tafli wody, spojrzenia łączące się zastygają w tajemnicy. Pocałunki, dotyk zostają uwiecznione i zapisane "w pamięci" konstrukcji z desek, która jest analogią umysłu człowieka. Można zapomnieć, wymazać z "wewnętrznego" dysku złe myśli dotyczące przeszłości, jednak "ona" je mimo wszystko gdzieś skrzętnie zachowa dla siebie. Usiądź sobie "przytulając" się do swojej wyobraźni, czystych myśli, możesz w tym momencie być gdzie zechcesz. Albert Einstein kiedyś powiedział "Logika zaprowadzi Cię z punku A do punktu B. Wyobraźnia zaprowadzi Cię wszędzie". Ziarno tkwiące w tej mądrości rozkwita codziennie jeżeli pielęgnujesz w sobie umiejętność dostrzegania, nie tylko widzenia. Posiadanie tego wyjątkowego daru mamy gdzieś zapisane w nas, jednak sztuka polega na tym by to odnaleźć, wprowadzić w życie i zacząć celebrować każdy dzień. Doceniać małe szczęścia takie jak na przykład przebywanie blisko natury, czy to na leśnych ścieżkach, nad rwącym potokiem, a może na szlakach, tych bliższych i dalekich. Nazywam to cudami codzienności. Natura gdy o nią zadbamy potrafi rozkwitnąć milionami barw i dać najpiękniejszy koncert niosący się wraz z szumem wiatru. Pomarańcz, czerwień, odcienie złota kojarzą nam się z jesienią pomimo, że ona nie zawsze się w nie ubiera, prawda? Spróbuj dziś wydobyć z niej całą esencję, uśmiechnij się do swoich myśli, daj sobie szansę tu i teraz. Wspomnienia i Twoja historia są bezpieczne i szczelnie zamknięta "w drewnie", jeżeli nie chcesz do niej wracać nie siadaj "na niej", nie przepytuj, nie dochodź. Zostaw "ją" w spokoju.