Nawet nie wiesz jak Cię rozumiem. Mi też zmieniły się priorytety. Kiedyś bezowocny plener wywoływał frustrację. Teraz potrafię godzinami włóczyć się po lesie, albo siedzieć nad stawem, nie wciskając migawki. Sama obserwacja skrzydlatych i kopytnych sprawia mi ogromną przyjemność. Pająki wzbudzają u mnie ostrożną fascynację. Dopóki nie wytrzepuję ich z garderoby - bo wtedy jest wrzask. Do dziś pamiętam ogromnego kątnika domowego w rękawie swetra. Okropne :)

Świetne te Twoje pająki .