:)

:-)

akurat zapach lipy? heh ;*)

bardzo ciekawe. +

Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm .

ale to mi podoba sie :)

to też

bo alicja jest na chorobowym a na zdjęcie jest dublerka

alicja po drugiej stronie lustra.. tylko lustro jakieś inne.. i alicja jakby doroślejsza..

a, i pozdrawiam, gorąco:)

tak, tomój ulubiony klimt.pragnienie, i ten czerwiec gdy jest tak lepko i duszno. i właśnie ten obraz.duszno lepko, blisko. nic poza tym.może jeszcze zapach lipy.

po kolejnej kawie (bo jednak sie zdecydowalam:) jakos za herbata nie przepadam, chyba ze w zimie a i to z miodem, cytryna i imbirem ) chyba rowniez jestem gotowa do ujecia w slowa: otoz wlasnie to ze nie potrafie tego ujac mnie przyciaga:) pozdrawiam również neczku Ciebie i Anię:)

:) Wiem już czemu tu wracam (i do stolika też;). Wracam bo w prawym górnym rogu tego zdjęcia jest to co pozwala poczuć zadowolenie z życia. Z bycia. Z istnienia po prostu. Jest też ewidentne pragnienie (sensu stricto) prawie zawsze obecne w ludzkich lustrach. Ale ten byt szczęśliwy w prawym górnym rogu, przyciąga neczka do krainy wiecznej szczęśliwości. Do życia. bonsai: a u Ciebie jak z ujmowaniem w słowa? ;) pozdrawiam obie Panie, serdecznie :)

adzieki neczku, myslałam, że już nie potrafię.

:) dzięki wam

Wchodzisz do kawiarni, wypijasz kawę i rozmyślasz zerkając na wiszącą nieopodal fotografię (np. tę fotografię). Przetrawiasz wszystkie myśli i wychodzisz z kawiarni. A za jakiś czas wracasz właśnie do tej chociaż w okolicy jest ich bez liku. Zamawiasz herbatę, bo kawę tu mają obżydliwą ale wracasz do tego samego stolika.

neczek: wiesz o czym mowie. a twarz:) no wlasnie:) pozdr:)

bonsai ja też nie potrafię tego ująć ale kidyś zapewne :) (Twarz jakby zeebro podobna)

niesamowita jest ta praca.. zastanawiam się dlaczego do mnie trafia i nie potrafie w słowa tego ujać..

fajne