Oto czas, gdy kwiat każdy, drżąc na swej krzewinie, Wyziewa aromaty jak kadzielnic łona; W mgle wieczornej wir dźwięków, krąży woń pieszczona, Walc rzewliwy, szał jakiś pełen tęsknot płynie! Każdy kwiat zieje wonie jak kadzielnic łona, Skrzypce zwą niby serce w ucisku godzinie; Walc rzewliwy, szał jakiś pełen tęsknot płynie! W górze - Nieb pięknych, smutnych, świąteczna opona. Skrzypce zwą niby serce w ucisku godzinie, Serce, któremu wstrętna nicość niezmierzona, Niebo smutne i piękne jak wielka opona; Słońce w krwi swej stygnącej zgasło na wyżynie... Serce, któremu wstrętna nicość niezmierzona, Żadnego śladu świetlnej przeszłości nie minie! Słońce w krwi swej stygnącej zgasło na wyżynie... Pamięć twa jak monstracja lśni mi w głębi łona! Charles Baudelaire

namiętne.. nawet bardzo. szkoda tylko tła.. pozdrowy.

a to jest bardzo, bardzo dobre!

niestety...to misie wcale ... :(

tak brudna zepsuta zła

za Rafałem.

Od piersi w górę świetne, z dołem troszkę nie tak. Podoba się, pozdr

a ja nie lubię takich truposzów :>

bardzo milutkie ale przez brak kontrastu stalo sie plaskie, pzdr

miło mi się jakoś zaczął ten "galerniczy" dzień :)))

też tak myślę...

cudowne

Świetne - nowy kierunek - dobry kierunek.Pozdrawiam

bardzo dobre..sie podoba :)