Fotografia, krajobraz, Obłoki srebrzyste

Informacje

Opis:
20D plus Sigma 17-70. Obłoki srebrzyste powstają z malutkich kryształków lodu wodnego o rozmiarach od 40 do 100 nanometrów, które unoszą się w atmosferze ziemskiej na wysokości od 76 do 85 kilometrów (ta część atmosfery nazywa się mezosferą). To najwyżej położone chmury, które mamy możliwość podziwiania z powierzchni naszej planety. Zobaczenie ich wcale nie jest łatwe, bo musi wiązać się ze spełnieniem pewnych warunków geometrycznych. Widoczne one są z szerokości geograficznych w przedziale 50-70 stopni szerokości północnej i południowej, w okolicach przesilenia letniego tj. w okresie kiedy Słońce chowa się pod horyzont na niewielką głębokość od 6 do 16 stopni. Takie położenie Słońca gwarantuje już w miarę ciemne niebo, a jednocześnie nasza dzienna gwiazda, dla nas już schowana pod horyzontem, jest w stanie wciąż oświetlać położone znacznie wyżej kryształki obłoków srebrzystych.