lux!

LXII Pełne miłości do ciebie mam oko, Przepełnia grzech ten me członki i duszę; Tak jest ukryty w mym sercu głęboko, Że żadnym lekiem go stamtąd nie ruszę. Urody większej w nikim nie znajduję, Wiary tak prawej, tak wielkiej prawości, Więc wartość moją ja sam opisuję, Gdyż wszelkie cudze przewyższa wartości. Lecz gdy w zwierciadle widzę moje lica: Smagłą, pociętą zmarszczkami sędziwość, Wówczas wywracam mą miłość na nice – Tak kochać siebie, cóż za niegodziwość! To ciebie we mnie wysławiać próbuję; Młodością twoją mą starość maluję. Wiliam Shakespeare

podoba mi sie

.. jest zła , bo ma ku temu powody

o tak! PE poproszę..

To jest to. Taki rodzaj pracy zasługuje na wysoką ocenę.

czemu jest zla?