uroczo

XCVII Jakże podobna zimie jest rozłąka Z tobą, radości przelotnego roku! Jakiż chłód czułem, w jakich żyłem mrokach! Jaka grudniowa pustka była wokół! A przecież właśnie przechodziło lato I jesień płodna, cała w drogich plonach, Niosąca wiosny urodzaj bogaty Jak owdowiała i brzemienna żona. Lecz dla mnie były te plony dojrzałe Gorzkim owocem mego smutku tylko, Bo czym bez ciebie jest lato wspaniale? Gdy ciebie nie ma, nawet ptaki milkną Lub taki smutek rozbrzmiewa w ich śpiewie, Że drżąc przed zimą, liść blednie na drzewie. W. Shakespeare

SUPER!

bajeczne

pienie....

fajne drzewko na głowie ;-)

super :)

ślicznie !

mi się widzi:]]

Byloby niezle gdyby nie zbyt duzy fokus na grzywe.

Coś jest w tej fotce. Emocja i spokój zarazem. Patrze i czekam aż się poruszy :-)

nice

no to się dziw, ale nie za duzo, zebys zasnął :)

wiec dziwie sie ze cus takiego zrobiłas, ze powiesiłas to dziwie sie dwa razy bardziej :)

a po nic Grzesiu :) żebys się zastanawiał i dziwił :)))

jakby kreciła jak w coton eye joe to by było cos :) a powaznie Aniu po co to ?

wooow ile włosów :-)))) pięknie

nom

uuuuuuuuuuuuuuuuuuuu w to mi graj

bardzo fajne