Nic już nie zachwyca tak jak kiedyś. Nawet akty kobiet, roznegliżowane, Czarno-białe. Ich pośladki, włosy i spojrzenia. Nic już nie zachwyca tak jak kiedyś. Ten sam dźwięk, wywołujący orgazm, Zmienił się w kołysankę. Faktury materiałów zaczęły mnie omijać, Przestały zwracać moją uwagę. Światłocienie na ludzkich twarzach Nie malują już ciekawych portretów. Książki łapią więcej kurzu, Najlepiej wyglądają w bibliotekach. Specyficznego aromatu, wybitnego smaku Dostają leki nasenne. Coraz bardziej są potrzebne papierosy. Zabawą jest cisza. Uzupełniam płyny w organizmie, Popijając wodę mineralną. Mając nadzieję, Że chociaż ona trochę ożywi martwą naturę. Złote ramy obrazów, Najchętniej od razu wyniósłbym na śmieci. I będąc jeszcze troszkę świadomym, Wyszedłbym na spacer przez okno.