pięknie

18. QUAND’IO SON TUTTO, VOLETO… Ilekroć cały obracam się w stronę, Gdzie jej promienne oblicze jaśnieje, Gdy w myśli światło oglądam natchnione, Które we wnętrzu mrozi mnie i grzeje, O serce boje się, bo śmierć je toczy I bliski koniec życia mego czuję, Idę, jak ślepy, który stracił oczy, Nie wiem, gdzie zajdę, a jednak wędruję. Tak przed ciosami śmierci wciąż uciekam, Lecz nie dość szybko, aby pożądanie Za mną nie biegło, wierny cień człowieka. Idę w milczeniu, bo mój głos rozpaczy Każdego wzruszyć do łez byłby w stanie, A ja sam pragnę płakać. I sam płaczę Francesco Petrarca

jakie piekne oczy!

Do foty polecam: http://wy.dra.wrzuta.pl/audio/9gRmnJV1Vp/

:)

świetne

classic!

Mądrze Oscar mówił, znał się jednak nie tylko na kobietach:)))) Portret Doriana w kobiecym wydaniu...., tak mi się skojarzyło.....

pięknie jest

+