LXI Skoro nie ma ratunku, zgódźmy się z rozstaniem, Ucałujmy się, więcej nie będziesz mnie miała; A że pięknie się z tego wyzwolić umiałem, Cieszę się! Tak! Raduje się ma dusza cała. Zmażmy przysięgi wszystkie, uściśnijmy ręce, Jeśli się znów spotkamy po niedługim czasie, W licach nieprzeniknionych nie ujrzymy więcej Nawet szczypty miłości w jej niedawnej krasie. Dziś w miłości uścisku ostatnim i tchnieniu, Gdy puls niknie, a żądza jak martwa spoczywa, Gdy przy jej marach oto los klęka w milczeniu I oczy jej niewinność całunem zakrywa: Dziś, gdy zechcesz, choć wszyscy już ją porzucili, Możesz miłość umarłą wskrzesić w każdej chwili. Michale Dryton

pięknie

jak dla mnie poetyckość tu wypływa z przygaszenia i spokoju tonacji .......

Jak dla mnie trochę za ciemne i za mało kontrastowe.

Nastrojowe

+

lekkim smutkiem śpiewa