kapitalny klimat... :) +++

LXXII Mówią żem oszalały, bo gdy staż noc trzyma, Przeciw wszystkim dokoła twierdzę, że dzień biały, Że myśli me się z błotem, mówią, pomieszały Bo chwalę ja gorąco, kiedy sroga zima. Gdy zaś piorun tnie niebo, ja o maju prawię, Sól tę smakując mówię, że nad miód mi słodka, Maszt ujrzawszy okrętu, że to gałąź wiotka, O ściernisko tnąc stopy, że stąpam po trawie. Który rok to już mija, tegom nie jest pewien, Odkąd nie wiem co prawdą, a co urojeniem; Czy zali nagi chodzę, czy też pod odzieniem? Miłość to bowiem rozum mój we mgłę spowiła. Dawniej wszystko wiedziałem, dziś niczego nie wiem. Tak mą zmęczyłaś duszę, odkądś się zjawiła. Marcus de Reocena

Jestem z Ciebie dumny Aga :) bo Pokazałaś coś bardzo bardzo.... :)

ladne:)

delikatne, subtelne

!

bdb

ciekawe,ale małe

ladne delikatne

ślicznie, świetna tonacja.

b.ładne ...troche większe by się zdało

ładnie