miejsce do dumania w klasztornej celi. fajny klimacik

światło jest, to już dużo

Koziolerogaczu - pieknie to ująłeś.... tylko skąd taka mojej osoby ocena? :) bardzo by mi pasowało takie przez ludzi postrzeganie......

To jak autoportret człowieka żyjącego w cieniu... ale to pewnie bardziej do mnie pasuje niż do Ciebie... :)

Pespe - klimat miejca... w realu też mało widać było.... Kimi - też tak uważam, tyle, że to jakas boczna komnat(k)a w zamku w Grodźcu (woj.donosląskie).... Rewik - ano:) Mdame - dokładnie tak. Adam proza życia jest bardziej szara...... WSend - no trochę inne czekanie miałam na mysli, a może jednak to samo?:) Pusiu - jak miło Cię tu u mnie gościć:) Ewa - dziękuję, Maxim - obowiązkowo! Sebol!!:)

....!! :))

Wysmakowany nastrój, tak chyba mogą wyglądać zakonne cele. Dopiero w domu wieczorem przy zgaszonym świetle mogłem to ocenić. Bardzo mi się podoba :)

PE

Koniecznie PE - dobrze, że to podkreśliłaś, bo właśnie wtedy w pełni można poczuć i docenić to zdjęcie :)

Tego który wydobędzie z ciemności

Trochę mało widać (wyjąwszy to co za oknem), ale ma nastrój. Bardzo fajne sa takie wykusze z miejscem do dumania :) Pozdrowienia :)

ciekawe to;-)

Hipnotyzujące.. :)

i znowu wołasz...:))

fajnie na pełnym tak lampka wina zakurzona książka:):)