I nie odpowiedziała...

Katula - ale czegóż to mi zazdrościsz?

chyba:) na pewno Ci zazdroszczę:) zdjęcie ciekawe i do mnie przemawia... świetnie złapany kontrast pomiędy wielkością świątyni i drzew....

Znaczy jednak bardziej cierpliwa, skoro wyczekujesz do końca :)

a jasne , ze czytuje.Tylko ja mniej cierpliwa od Mamutka, jak kończysz Waść , wtedy przysiadam...:))

Dobrej nocy !

No to dobrej nocki. Ja też znikam - czas pomieszkać trochę :)

no dobra kończę już, bo za dobry humor dziś mam i jeszcze coś palnę :-)

A pewnie, że wtedy dopiero będę marudził! A teraz tylko po prostu się boję, że ten aparat nie jest sprawny, a nawet więcej - wiem, że nie jest sprawny - ale liczę na to, że mimo wszystko coś mi się jednak z tego co próbowałem udało. Zobaczymy. Albo nie zobaczymy :)

Igrasz z ogniem - nie dość że gaduła to jeszcze i zawzięty byc potrafię :)))

a propos filmu będziesz marudził jak już dostaniesz odbitki a póki co cicho sza :-D

Jak napisała Mamutek za dużo przyjemności obopólnej jest w tym aby móc i pozwolić przestać :-)

Eeee... no potrafię. Chcesz się założyć? ;) Film z końca roku - jest szansa, że przed końcem lutego się uda. Zostało tam jeszcze trochę klatek - nawet dokładnie nie wiem ile - zapomniałem ustawić licznik w tej leici. Jest szansa, że na kilka dni jeszcze pojadę w lutym na Mazury - pokręcę się wtedy po okolicy i może wystrzelam tę kliszę do końca. Choć boję się, że nic z tego nie będzię tak czy inaczej...

świetne, piękna kolorystyka

Ty lubisz opowiadać, my słuchać więc wszystko pasuje - łączymy przyjemne z pożytecznym :)

Jakoś sie tej groźby nie boje..już byś nie potrafił zamilknąć :-P... a kiedy będziesz miał ten film z końca roku?

Witaj Rewiku - miło wiedzieć, że też czytujesz :)

przyłączam sie do mamutka, dobrze ,że jesteś :))) cieplutkie pozdrowionka :))

Ojej bo się zawstydzę i zamilknę... Ale generalnie to ja dziękuję za cierpliwe wysłuchiwanie. Bo ja to gaduła jestem - lubię opowiadać...

Podziwiam zasób Twojej wiedzy, pamięć i chęć dzielenia się z nami tym wszystkim. Myślę, że mogę w imieniu wszystkich, co Twe opowieści czytają, serdecznie podziękować Ci za nie.

Mamutku - mam otwarte oczy i uszy na wszystko, co dotyczy pogranicza przede wszystkim. Wschodniego pogranicza. W miarę możliwości dużo czytam, słucham napotkanych ludzi - często mają coś do opowiedzenia. Te ostatnie historie mazurskie pochodzą z dwóch książek: Tragarz Duchów i W cieniu zamkowej góry + niektóre elementy o demonach zasłyszane w dzieciństwie, albo wyczytane gdzie indziej - czasem nawet nie potrafię przypomnieć sobie gdzie...

Jest jeszcze jedna historia z Ełkiem częściowo związana, ale ją sobie pozostawię w rezerwie, na wypadek gdyby coś się jednak udało sensownego zrobić w trakcie sesji z końca roku. Wciąż liczę na to, że coś się da z tego pokazać...

Skąd bierzesz te wszystkie opowieści ?

Ta z wielkim świstem zsunęła się na powrót do jeziora, ryjąc w zboczu wąwóz, który mozna podziwiać do dziś dzień. Skrzynia zapadła się tak głęboko, że nikt już nigdy nie dał rady jej odnaleźć...

Doszło do szarpaniny w trakcie której czarodziej utracił na chwilę tylko kontrolę nad utrzymywaniem skrzyni przy pomocy magii na zboczu góry...