I u mnie raczej płasko wokół, nie licząc bezpośredniego sąsiedztwa, bo mam trochę wydm w Puszczy...

bardzo ladny zachod .. eh .. brakuje mi takich pagorkowatych terenow .. tu u nas plasko :(

Oj, Crnimo i mnie już ciągnie. Bardzo bym chciał w ferie zimowe pojechać i znowu po zaśnieżonych pagórach połazić...

jak zwykle z mojego ukohanego terenu!!! ja tam juz chce jechac!! pieknie

Ano słonko z lekka mazło. A potem schowało się za drzewami...

ciekawie się dzieje na kłosiach na dalszym planie - maźnięte ostatnimi promieniami

fajne wieczorne ujęcie ... i opis dobry :))

bardzo przyjemne

przyjemna fota...

Ładne, bo wiatrem wyczesane.

oo, jakie ładne to zboże!

Nie tylko zwierzyny można tam szukać ale i śladów historii rozlicznych. Są mogiły powstańców 1863 roku, ułanów idących na odsiecz Warszawie w 1939, szlaki łączniczek AK, miejsca bitew - nieudanych prób pomocy powstaniu warszawskiemu, Palmiry. Ale i niewojennej historii śladów mnóstwo - kościół w Brochowie, dworek w Żelazowej Woli między innemi.

No sarenki można odwiedzić, zwierzyny poszukać a przy okazji coś pod nóżkę ;) aby się dobrze łaziło :)

Krótszego to pewnie. Choćby i w najbliższej okolicy. Teraz czekam na mrozy i śnieg, żeby w zimowej aurze po Kampinosie pochodzić.

Od czasu do czasu coś krótszego na pewno się znajdzie :) Ja swojej mówię, że pod następnym dębem siedzi krasnal i idziemy go szukać, a przy okazji patrzymy na przyrodę, często ja się słaniam a Ona jeszcze niema dość.

Nie wszędzie się dzieci da zabierać. Rowerowe wyprawy na razie zbyt intensywne tempo mają. Z młodym co prawda udawały mi sie już odcinki powyżej 60km, ale to w Bawarii było, po cywilizowanych ścieżkach rowerowych. A tutaj rzadko wypada mniej niż 90km i to nieraz w 80% po kiepskich drogach gruntowych, lub całkowitych bezdrożach...

Niech i tak będzie, ale dzieci z sobą zabierać, niechaj wiedzą, że HISTORIA żywą jest i o PRAWDZIWYCH ludzi dotyczy.

Raczej historii szukać i słuchać. Opowiadać to tak przy okazji, bo wieczorami przy ognisku jest sporo czasu na opowieści...

Codziennie po okolicach się włóczyć i dzieciom historie opowiadać (i prawdziwe i zmyślone) :)

A ja mam nadzieję w lipcu przyszłego roku i z synem i z córą po okolicach znowu spacerować... Tylko bliżej Sanu tym razem.

Rób przynajmniej notatki, nawet bez porządkowania. Ułożyć można nawet później - ale pamięć zawodna jest i figle płata...

Eeetam dorzucę coś od siebie jak będę z córą na spacery łaził.

Ano, trzeba tylko chwilę spokoju, żeby sobie to wszystko przypomnieć i dobrze w głowie poukładać.

Spisuj, póki czas...

Był.... Nazbierało by się tego :)