cudnie, a przy tym jak się przeczyta opis to jest jeszcze cudniej

swietna praca :)

... :)

aż brak słów... :)

Kurcze, nie wiedziałem nawet o takich obłokach chociaż w LL uczyli nas meteorologii... Dodatkowy plus za ciekawy opis. Można się uczyć jak z podręcznika... :-)

pięknie

Gratulacje :)

+++++

nigdy nie zawodzisz... ...Z jakiejś innej bajki jesteś ! :)))

O_O wyśmienite!!!

Piekne zdjecie, pierwszy plan dodaje dodatkowego uroku temu zjawisku. Dzieki za obszerne komentarze do zdjec, dzieki temu wiemy co podziwiamy :)

przyznam się że mnie zatkało !!!!! cudeńko !.....pozdrawiam nieśmiało !

Jestes niesamowity

Super.

zazdroszczę wiedzy i umiejętności... pzdr.

rewelacja

aż na taką opinię to chyba nie zasługuję... niemniej bardzo dziękuję. Czuję się zaszczycony! Pozdrawiam

robis najlepsze najdojrzalsze i nie do pobicia foty na tym portalu i wielu innych pewnie, jestes nr 1 czlowieku nie ma do Ciebie podejscia nikt z tutaj obecnych, pozdro

Imponujące i interesujące! Gratuluję emisji zdjęcia!!!

wyborne

no tak .. Twoje czary.....:)

boskie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Miło mi :), pozdrawiam

To niesamowite zjawisko ja też widzialem. To było dokładnie 20 sierpnia 1979, około godz. 20.40. Zrobilo to na mnie olbrzymie wrazenie, miałem nawet całą teczkę wycinków prasowych na ten temat. Na podstawie wielu relacji zajmowałem się trajektorią tego dziwnego obiektu. I sprawa nie jest tak oczywista, jak się powszechnie o tym pisze.... Takie wspominki jak Twoje są bardzo ciekawe i z przyjemnością je czytam. Nigdy ich za wiele...dzięki i pozdrawiam

Bardzo ładnie to wygląda, słyszałem o tym zjawisku, bo od dziecka interesuję się m.in. astronomią i meteorologią, ale nigdy nie miałem okazji podziwiać ich na niebie. Za to kilkanaście lat temu miałem możliwość widzieć zorzę polarną nad Gdańskiem. Mimo, że była niezbyt wyraźna, to spektakl sprawiał niesamowite wrażenie (na drugi dzień mówili o niej w TV, więc jestem pewien, że to było to). Mieliśmy dużo szczęścia, bo zaczęło się tuż po naszym wyjściu przed dom kolegi (gdzie uprzednio oglądaliśmy na video horror o szczurach :D). Zaczęliśmy patrzeć na niebo, bo pięknie było widać gwiazdy (w ogrodzie za domem było nieco ciemniej niż na oświetlonej ulicy) i wygłupiać się, że zaraz pojawi się UFO. I wtedy zaczął się spektakl... Dla dwóch z nas (łącznie ze mną) był to już drugi w życiu ciekawy fenomen niebieski obserwowany w podobnych okolicznościach. Chyba w lecie 1979 roku, kiedy byliśmy jeszcze małymi dziećmi, zasiedzieliśmy się do wieczora w ogrodzie innego kolegi (sam mieszkałem w bloku nieopodal) budując chyba jakieś miasta i tamy z piasku i wody. W pewnym momencie zalał nas blask silniejszy od księżyca w pełni. Na niebie ujrzeliśmy duży (długość co najmniej ok. 2 księżyców w pełni) podłużny kształt podążający z północy na południe. Ciągnął za sobą długie świetliste smugi i nagle znikł. Potem okazało się, że był to bardzo duży meteor, który wchodził właśnie pod ostrym kątem w atmosferę nad północną Polską i ślizgał się po niej odbijając, jak płaski kamień przy puszczaniu kaczek (stąd to gwałtowne zniknięcie). Potem, jak podawały media, rozpadł się na wiele części gdzieś na południu i chyba nie dotarł do powierzchni Ziemi. Widziały go ponoć tysiące ludzi, a najbardziej żałowała moja Mama. W momencie zjawiska wyszła bowiem szukać mnie u kolegów, bo ściemniało się, a nie wracałem do domu. Niestety musiała być wtedy w zasięgu blasku światła latarń i nie patrząc na niebo, (bo szukała mnie przecież na ziemi :)) nic nie zauważyła... Tak mi się na wspominki oglądając Twoje zdjęcie zebrało, mam nadzieję, że mi wybaczysz, no i gratuluję emisji zdjęcia w TV :)