a może by tak te kawałki poskładać w jedną całość

Chuda ruda Waligórskiego Marynarz Maksymilian Faja Na koi siadł w kajucie swej, Już bryzgi wody na bulajach Świadczą, że statek ruszył w rejs. Marynarz Faja Maksymilian Cygaro ssie i patrzy w sufit, Coś tam wspomina, coś przeklina I płacze, płacze jak głupi. To było rude i chude Stworzenie portowe, Lubiło białą wódę A ciuchy fioletowe. Gdzie tam fiolety Do rudych włosów, Jak kastaniety Do bigosu. Opalona była na brązowo, Na rudo, na fioletowo, Ruda chuda i fioletowa, Więc marynarz wziął i zwariował. Już nie kusi go Hamburg i Londyn, Już nie musi mieć dużych blondyn, Taki był mocny, Taki miał luz, A tu chuda, a tu ruda, A tu ruda chuda blues. Aż po miesiącu czy po roku Przebywszy mnóstwo mil i burz Statek ponownie wszedł do portu, Ale tej rudej nie ma już, Podobno zwiała z jakimś szejkiem, A drudzy mówią, że to z Czechem. Więc nie wiadomo, z szejkiem czy Szwejkiem. A może ze szpiegiem lub Szwedem? Nie kochaj rudych i chudych, Panie Boże broń cię, Płyń lepiej na Bermudy, Utop się w Trójkącie. Jak ktoś do rudych włosów Nosi ciuchy fiolet, Najlepszy na to sposób - Pistolet. ...ale ona była na brązowo Opalona, na fioletowo, Ruda chuda i fioletowa, Chyba każdy by dla niej zwariował, Zwłaszcza oczy miała takie jasne I sukienki jakieś takie ciasne. Co tam New York, Co tam Santa Cruz, Tylko chuda, tylko ruda, Tylko ruda chuda blues.

pomysłowe ;-)

lubie takie detale :)

fajne]

fajne

a bez tego "grubego" rozdzielenia? bardziej by się może powiązało? tak sobie gdybam:-) jednakże ciekawie.

No+