Ruud - ja też

troche nie kumam za co te oceny...

Ciesz sie, moje zardzewiale zelastwo wymoderowali.

i to też mi się bardzo podoba :)

o! Dzięki! Dawno nikt tu nie zaglądał... :)

ja tez ... bardzo lubie :-) PS: lubie fotografowac drzwi, okna, fasady i takie wlasnie szczegoly

1989uRbi - dzięki. już zaczęłam tracić w siebie wiarę

lubie

Diogenes jak na razie jedyny który nie kłamie ;P ja też dałabym co najwyżej ocenę 8.0 tej pracy ;) a co najmniej dobrą ;)

dziurka:-)

dzięki. ale proszę nie kłamcie ze to zdjecie jest wybitne

o mamma mia! generalnie to zrozumialem o co chodzi Z. Fidosowi. ale nie wiem co ma do rzeczy ta "6". co ona niby poteguje? jakie relacje emocjonalne? za to w porownaniu ze zdjeciem pozycji embrionalnej, to to jest zdecydowanie lepsze technicznie. [moim skromnym zdaniem]

dziękuję Wam serdecznie !!! pozdrawiam :)

..... czas zamyka ostatnią drogę - drzwi do .... bez powrotu ....:-))

a ja mysle, ze sztuki nie nalezy rozwazac... trzeba ja po prostu czuc; lubie ten Twoj swiat Lucy; zdjecie samo w sobie byloby nijakie, gdyby nie towarzyszyly mu inne z serii; wiele daja rowniez tytuly; slowem - znowu super :-)

....to pieniądz .Również B&W .Chyba całą serię bym tak widział

Zbigniew mój imiennku pięknie wyłozyłeś tutaj tę filozofię robienia zdjęć :)

Zbigniew Fidos - teraz to ja się zgubiłam, aczkolwiek pewnie mądrze pan pisze ;)

Mopar - bo to niełatwe. sztukę tę należy rozważać na podstawie wiedzy o relacji między artystą a tworzywem. artysta ze swoim doświadczeniem i przemyśleniami natury moralno artystyczno filozoficznej nawiązuje niespotykany dotąd związek emocjonalny z przedmiotem swoich wyobrażeń na granicy snu i jawy. czysto metafizyczne doznania sprawiają, że zaciera sie powoli różnica międzty twórcą, a tworzywem i niejako równie dobrze mogą zachodzic relacje odwrócenia ról wprocesie powstawania dzieła plastycznego. I to zdjęcie jest żywym, a jednocześnie martwym przykładem tych właśnie relacji, a szóstka w tytule potęguje tylko i tak nader widoczne emocje między poszczególnymi elementami dzieła, a twórcą, przy czym po głębszej konteplacji niniejszej sztuki, dochodzimy do wniosku, że twórca staje sie nieodłącznym szczegółem w masie szczegółów tworzonej przez siebie sztuki :o)

Ne rozume :)