Wspaniały kadr - troche Lynch-owski klimat.

ależ wyniosła pani...bladość skóry pięknie kontrastuje z czernią! może bym ciut dołu przycięła, ale sama nie wiem... ;)

Niezły portret choć poza nieco pompatyczna. Pozdrawiam!

ciekawe

masz stajla.

witaj Krzyśku;), a wiesz, że myślałam o tym, żeby się z Tobą jakoś skontaktować...następnym razem nie będę się zastanawiać i...będziesz miał mnie na głowie;). fasady...to taka forma obrony. pozdrawiam.

Nie no bylas we Wrocku i nie dalas znaku zycia ;) Pozdrawiam.....czasami ludzie buduja sobie sami takie lodowe fasady za ktorymi kryje sie zupelnie co innego....

Sławku, tak, seria będzie;); co do kruchości lodu - moja babcia zawsze mi mówiła: "chcesz mieć miękkie serce, musisz mieć twardą dupę"; Szamanie - niezwykle miły jesteś, gdybym wiedziała, to zgłosiłabym się do Ciebie w Sylwestra, bo akurat we Wrocławiu byłam i niezbyt miło czas spędzałam;); Haniu, witaj; Cubi - zamglone, bo ostatnio lubię świat filtrować przez zakurzoną szybę. dziękuję. pozdrawiam.

Spokojnie zamyślone, ładna tonacja.

kto wie ??? Kruchość może być we wnętrzu a nie na zewnątrz. Wydaje mi się że fotka troszkę jest za bardzo "zamglona" Jak zwykle podoba się.

Serdecznie Noworocznie pozdrawiam. Świetne robisz portrety :))

ael ty fajna jesteś :)

wzrokiem sięga do zeszłej zimy

fajne

Na kruchą może nie wygląda,Ale to sztuka w mocy poszukać delikatność:)

Ta pani na krucha nie wygląda:)

Czyżby nowa seria? ;)

Pierwszy!