skąd ja to znam...? i ten czas co biegnie przed nami...

b ladne

Nadal wstyd. Mylić się można - ale puszczać to w świat - to już wstyd.

Piotr a widziałeś Ty ludzi nieomylnych ????? Całe szczęście że czasem popełniamy błędy. Zyskujemy wtedy "ludzką twarz" PS. Hihi ja też czasem taki robię :P

łaaadnie...taka pozioma symetria:)

dopiero jak wysłałem zobaczyłem tego babola - uch... wstyd! [Druid -> posypuje głowę popiołem i odchodzi w milczeniu z licem spalonym ze wstydu]

Drzewa na choryzoncie jak olbrzymy w szeregu kroczące.

raczej było niz jest. Było i sie skończyło (qrde)

heh piknie jest Małgosiui

ależ dramatycznie :)

eh, pozazdrościć ... pozdrawiam

baa a co ja mam powiedzieć :)

:D Pożegnalne... nostalgiczne... - ale "wróćmy nad jeziora!!" Pozdrawiam bardzo tęskniąc do takich miejsc... :(

dwa po lewej rozmarzone

Fiono!! Wybacz że spytam - czy zawuważyłaś pewne podobieństwo własne do pewnej bohaterskiej niewiasty co rowalić chciała PiS ?? :)

Piekne, nastrojowe... I te chmury! Wow!

zresztą spytaj Rycha Oprycha

to nie drzewka ino wędrujące po drugiej stronie jeziora słonie. :P

Rozwaliłaś mnie... nie zauważyłam wcześniej tego: 'Jesli moje zdjęcia są dla Ciebie zbyt ciemne lub zbyt jasne - skalibruj swój monitor' No i racja! :] A to widok, przy którym pewnie spędzałaś wieczory... Ech, no można się wyciszyć, pokońtemplować... oj, można... Ładnie się układa ten kręgosłup, od prawej do lewej, prawie zakończony końskim ogonem. W neurologii też mamy konie :D Drzewka przyciagają wzrok... Świetnie się tu odczuwa...

siem staram :)

Gosiu: lubię takie dyskusję i bardzo lubię, kiedy ktoś potrafi bronić własnego zdania :) działaj dalej :)

miodne:)

bardzo przyjemny klimat. aż się rozmarzyłam :)

czyli jest nadzieja Kolasmar :) Pozrawiam Cię serdecznie. Dawno niewidziani goście pojawili się u mnie. Dziękuję

dla mnie te jasne fragmenty trochę psuja nastroj całości .... otwieraja kadr od góry i pozwalają uciec energii zawartej w dolnej części zdjecia ...